Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu
Zihinsel sağlığınıza dair sorulara uzman psikologlardan yanıt alın. Psikolojik desteğin en ulaşılabilir adresindesiniz.
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Filtrele
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Sevdiğim kız arkadaşıma karşı olan ailem
Merhabalar öncelikle kısa öz anlatmaya çalışacağım. Nişanlanmıştık 1 hafta sonra nişanlım ve annesi bize gelmişti ev bakacaktık bu zaman içerisinde günlerimiz iyi geçmedi 4 gün boyunca. Gitmeye karar verdiler ben ise otobüs terminaline bırakacaktım ısrarla annem gelmeyi istedi hayır gelmiyorsun deyince bağırmaya başladı hakaret küfür nişanlıma yüzüğü çıkar çık git evimden vb kelimeler kullandı evden kovdu annesiyle beraber. Nişanlımın annesi tam yüzüğü çıkarıyorken ben izin vermedim otobüs terminaline bırakıp yolculadıktan sonra eve geldim babam ve annem vardı bana ya ailen ya onlar diye bana şart koştular ben ise nişanlımı tercih etmistim Akşamda evden ayrılıp nişanlımın yanına gidip babasıyla konuştum ailem yok artık tek başına olarak düğün yapacam diyerek söyledim önce kabul etmedi ailen yoksa olmaz aileni al gel dedi biraz muhabet felan ettikten sonra kızına sordu istiyormusun diye oda beni istedi. Tek başıma kalmıştım ne ailem vardı ne akraba düğünü yaptık hiçbiri gelmedi. 3 sene sonra çocuğum oldu buna rağmen tık yok.
Önceden ilişkim olduğu birisini sevip sevmediğimi nasıl anlayabilirim
Merhabala hocam, bir kaç gün önce bir kızla çıkıyordum ve kızla ayrılma sebebim ise boşluktaymis gibi hissetmem. Yani neredeyse hic bir seye hevesim yok ve bu da kız arkadaşımdan ayrilmama sebep oldu çünkü ona karşı bir şey hissedemiyordum. Ama şuan onu özlüyorum ve onu sevip sevmediğimi anlamak istiyorum. Cidden bu konuda net olmak istiyorum çünkü tekrardan ayrıldığımız da onun yıpranmasını istemiyorum.
Herkesi söylenenleri kafaya takmama ve açık sözlü olmayı başarmak için hangi adımları izlemeliyim?
Yapı olarak alıngan,kırılgan biriyim,karşımdaki kişinin bana ağzına geldiği gibi konuşması, üslubu,yargılayıcı yada eleştirel olması hiç hoşuma gitmiyor. Ve bende de hazır cevap verme yetisi pek yok,anında cevap vermek istiyorum , sonradan yapılanları günlerce düşünmek,kafamdaki kişiyle kavga etmek istemiyorum. O da öyle biri deyip takmayanlara özeniyorum açıkcası. Bu çoğunlukla akrabalarla yaşaniyor,Yurtdışına çıkıp uzakta yaşama isteğim hep var,bir videoda bunun kaçıngan iletişim oldugundan bahsediliyor ama bu düşüncesizlik de sureklilik arz ediyor, birine kizsan öbürü yapıyor, Toplum olarak egitimsiziz. Ama ben gene de nasıl başarabilirim takmamayi ve açık iletişimi ?
Nişanlılık sürecindeki sıkıntıları nasıl yönetebiliriz?
Merhababalar ben nisanliyim. Nisanlim ailesi bana gore ben yeterince normal davrandigim halde kendisi ailesi ile yeterince samimi olmadigimi mesafeli durdugumu ve aramizda ki bu mesafeyi duzeltmezsem benimle evlenmeyecegini soyluyor ne yapmam lazim bilmiyorum. Elimden gelenin fazlasini yapmama ragmen daha fazlasini istiyor. Bu durum surekli tartismaya yol aciyor. Yapisal olarak onun ailesine gore sanirim biraz soguk biriyim. Degismemi bekliyor ve bu durumda beni sevmedigini dusunmeye basladim
Eşimin beni iş arkadaşımla aldattığını düşünüyorum
Eşimin beni iş arkadaşımla aldattığını düşünüyorum. Bir takım konuşma diyaloğunda bir evin anahtarı ve al bu anahtarı kendini savunabil konuşabil diye geçiyor bunu fark ettiğimde iş arkadaşıma eşimmiş gibi mesaj attım anahtarı benim bildiğimi söyledim iş arkadaşımda yuh ne zamandan biliyor diye cevap verdi sonraki mesajında onda bir şey yok unuttuğunu diyecem diyerek cevap verdi Bende ALLAH bilir daha ne biliyor yazdım hiç bir şey bilmiyor diyerek artık yazmaa uyu diyerek eşimi engelledi WhatsAppta şifreli mesajlar. Kendimi hiç iyi hissetmiyorum sürekli düşünce ve stres içindeyim
Öfke problemi anı patlamalar
2 yıldır anneyim oğluma herşeyin en iyisini yapmaya çalışırken tamamen çok kötü bir anne olduğumu şimdi anlıyorum. Yanlızım ihtiyaç harici dışarı çıkmam. Aniden kızdığım şey doğrultusunda oğluma patlıyorum. İstediğim gibi olmadığı için, bazen sebebi yokken eşimden nefret ediyorum hakaret ediyorum, her şey bir anda sebepsiz şekilde oluyor, geçmişte yaşanan olaylar sürekli aklımda düşünmekten uyuyamıyorum bazen. Neden yaptım? Neden bana bunu yaptı? Bunu nasıl yaptım? Nasıl devam ettim hayatıma? gibi. Kendimle başa çıkamıyorum. Depresyon vs gibi düşündüm ama destek almadım hiç bir şekilde eşimde zaten artık kendi halime bıraktı kavga dahi etmiyor çünkü anlamsız olduğunu biliyor ve sadece destek al diyor. Son 1 aydır bütün gün uyku hali olur ya sürekli o haldeyim gün içinde yaptıklarımı hatırlamıyorum net olarak sanki rüyada gibi geçiyor gün anlamadan bitiyor. Her şey hayal gibi geliyor. Yaptığım bir işi kaç kez yaptığımı karıştırıyorum bazen. Hipertansiyon hastasıyım nörolojik bir rahatsızlık mi bilmiyorum ama, buda beni korkutuyor. Uyku düzenim hiç bir zaman olmadı şimdide yok. Gece 3 sabah 11 aralığı diyebilirim. Ama yaşadığım sürekli geçmişte kalma neden yaptım bunu bana neden yaptılardan ziyade oğluma bağırmam, kızmam, onunda benim gibi dışarı çok çıkmaması, benim gibi özgüvensiz olması en korktuğum şey bunlar ne yapmam nereden başlamam gerektiğini de bilmiyorum.
Korkularıma dalmalı mıyım , dalmamalı mıyım?
Merhabalar, 20 li yaşların ortasındayım , şu an çalışmıyorum. Geçmişte iki iş satış tecrübem oldu ve ikisinde de mobbing uğradım ve tek yaşadığım evden ayrılarak aile evine döndüm. Çevremde çok tanıdık olmadığı için hep kendim bulmaya çalıştım iş. Bilgisayar muhasebe fotoğrafçılık gibi belgeler alarak iş hayatımda olasılıkları arttırmak istedim. Fakat o süreçte bulamadım ailemin yanına döndüğümde ise sınav çalıştım. Sonuçlar tabii ki de referanssız olmadı. Geçmiş tecrübeden dolayı tekrar ailemden ayrılıp tek eve çıkmaya cesaret edemiyorum çünkü hiçbir işin garantisi yok. İşverenler mobbingler yaparak biri çıkar öteki gelir mantığında . Daha ağır örneğin Tekstil ve benzeri işlerde de dayanıklı olamayacağımı düşünüyorum bir üniversite mezunu olarak. Ama evde de canım çok sıkılıyor. İş bulursam merkeze gidip ev tutmam gerekiyor. Nasıl desem kapana kısılmış hissediyorum kendimi. Köyden bir işe gitsem servisle şu an fabrikalar durgun işçi alımı yok. Eylülde KPSS var ya onu bekleyip iş aramalıyım ya da hayatı daha fazla ertelemeyerek birden dalmalıyım . İş ve KPSS bir anda gitmeli kendi evime çıkarak. Aslında iki senedir evde olduğum için artık ruhum çok daralıyor ve farkındayım ruhu beslemenin yolu oyalanmak. Siz bu süreçte nasıl bir tavsiye verirdiniz çünkü ben yol göremiyorum. Hiçbir şey olmayınca tekrar olmayacak gibi hissediyorum. Aslında biraz da gerçekler biraz sınanıyor gibi hissediyorum.
Kendimi yetersiz buluyorum hiçbir konuya hakimiyetim yok bilgim yok
toksik bir ilerleyişin içindeyim aşk hayatında deli dolu olamıyorum hiçbir konuda bir bilgim yok hiç bir konuya hakimiyetim yok kendimi nasıl geliştirmem gerektiğini bilmiyorum temel bilgilerden bile yoksun bir hayatın içinde gibi hissediyorum kendimi öğrenmem gerek tanımam gerek türkiyeyi dünyayı bilgiye bilime ihtyacım var espri anlayışımın olmaması bana yük oluyor hayatı amaçsız yaşıyor hissi bana yük olmaya başladı sıkıldım kişisel gelişime ihtyacım var
Bir tartışma veya kavga anında birisi beni savunduğunda ağlıyorum. Neden?
Bir tartışma veya kavga anında kendim cevap verir kendimi savunursam sorun olmuyor ancak birisi bana destek olur karşı tarafa kızar beni korursa ağlamaya başlıyorum ve kendimi tutamıyorum kendimi çok güçsüz ve çaresiz hissediyorum aslında kimse karışmasa kendim sorunu hallediyorum birisi müdahale ettiğinde böyle oluyor. Onlara da kızamıyorum çünkü beni koruyorlar ama ben istemiyorum. Ama onlara yine de minnettarım Neden ağlıyorum ve böyle hissediyorum?
Ailemi affedemiyorum ne yapmalıyım?
Merhaba, ben 22 yaşında bir kadınım ailemi affedemiyorum annem, babam, ablam, abim. Onların geçmişte söyledikleri bana davranışları akılımdan çıkmıyor. O yüzden en ufak tartışmada onlarla görüşmek istemiyorum ve ablam ve abimle zaten görüşmüyorum. Bu gün annemle ve babamla da ilişkimi tamamen bitirdim. Ama bu beklediğimden daha çok canımı yaktı. 18 yaşımdan beri yurtdışındayım bugün fotoğraflara bakarken bir daha asla o fotoğraf karesinde olmayacağım gerçeği canımı acıtıyor. Ama onlarla konuşmakta beni mutlu etmiyor. Geçmişte bana yaptıkları psikolojik şiddet yüzünden geçmişi hala unutamıyorum çok zoruma gidiyor hak etmediğim şeyler yaşattıkları hep akılımın bir köşesinde. Onları nasıl unuturum bilmiyorum. Lütfen bana bir öneride bulunun. Teşekkür ederim