Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu
Zihinsel sağlığınıza dair sorulara uzman psikologlardan yanıt alın. Psikolojik desteğin en ulaşılabilir adresindesiniz.
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Filtrele
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Değersizlik hissiyle başa çıkma
Uzun yıllardır değersizlik hissiyle baş etmeye çalışıyorum. Ne kadar çabalarsam çabalayayım içimde bir ses sürekli ne kadar yetersiz,eksik ve kötü olduğumdan bahsedip duruyor. Zamanla bu sesi bastırmayı başarsam da hala aşabilmiş değilim. Hayatımı da etkilemeye başladı örneğin biriyle tanışamıyorum birinin beni her yönümle sevebileceğine ihtimal veremiyorum bu yüzden de güzel duyguları da kaçırmış gibi hissediyorum. Sevilmenin tadına varmak istiyorum. Özellikle karşı cinsle iletişimim sadece duygusal birliktelik harici arkadaşlık vs. de çok azaldı,konuşmak gittikçe zorlaşıyor benim için. Güzel duygular yaşamama ket vuruyormuş gibi hissediyorum. Değersizlik hissi hayatımın heryerine yayılmış gibi geliyor. Sanki hayatımdaki bütün sorunları,neden olduklarını,ne yapmam gerektiğini biliyormuşum da yapamıyormuşum gibi geliyor. Şimdiden cevabınız için teşekkür ederim.
Kaygımı nasıl azaltabilirim
Geçmişte yaşadığım bazı olaylardan dolayı sürekli bir endişe içindeyim ve bu günlük hayatımda kendini gösteriyor hizliyim bir yere geç kalma korkum var gün içinde hiçbirsey hissetmedigim zamanlarda bir olaya guluyorsam anında ağlamaya evrilir bazı cümleler beni gecmişe götürür o geçmişteki insanların belli hareketleri etrafımda yapildiginda ki karşımdaki bunu bilinçli yapmıyor normal hareketinde dahi geçse çok sinirleniyorum kendime ozguvenimi kaybetmiş hissediyorum her ne kadar güçlü ayağına yatsam dahi dışardan ben böylemi duruyorum boylemiyimm kendime eleştirim hep kötü tarafimi baz alıyor bunun hakinda fikir ve düşüncelerinizi alayım lütfen
her şey (en başta kendim) hep mükemmel olmak zorundaymış gibi hissediyorum.
nişan törenimde o kadar her şey mukemmel olmak zorundaymış gibi hissettim ve her şey o kadar kötü geçti ki benim için etraftan gelen iltifatların hiçbirini içselleştiremedim her olumlu sözcük yalanmış gibi geldi nişan fotoğraflarına bir müddet bakamadım bile öz saygım ne oldu da böyle düştü niye her şey mukemmel olmalı diye hissediyorum bilmiyorum su an dügünüme cok az var ve ben mutlu olamamaktan korkuyorum. insan dügünü var diye sırf estetik olmak ister mi artık bunu düsünmeye basladım. herkes tarafından sevilen neşeli hallerim yerine ağır baslı olmalıyım diye kalıplara soktum kendimi. elimde değil hem kendimi hem nişanlımı yıpratıyorum bu durum beni çok üzüyor. belli başlı kitapları aldım yazılar okudum ama yok nafile başaramıyorum iyi hissedemiyorum. hep insanlar ne der ne düşünür düğün salonu boş olursa arka plan kötü olursa ben nasıl olurum nişandaki gibi kötü mü çıkarım halim tavrım nasıl olmalı gibi düsünceler beynimde dolanıyor ve hep rüyamda aksilik yaşadıgımı görüyorum dügünümde. normalde insanların ne dedigini cok düsünen biri değilim ama kendi organize ettigim şeylerde beni yansıtan şeylerde hata kusur bunlara gelemiyorum. ..
Kaygılarım cok yogun ve dayanılmaz
Bazen cok endişelenmemem gereken yerde bile asırı dercede bir panik halim var gercekten bu beni cok yoruyor örnegin biryere varmam gerekenden bes dakika gec kalsam sanki dunyanın sonu gelmis gibi davraniyorum veya cok istedigim birsey hemen olmayınca sanki hayat bitmis gibi davraniyorum bunu yenmem gerek ama anksiyete mi yoksa panik atak mı daha ben bunu bile çözemedim Yani o yüzden anlamiyorum kendimi
Üzülmeye hakkım olmayan şeylere üzülüyorum
Ben mezuna kalmış bir sınav öğrencisiyim. Ailem ile geçen seneki ilişkimden eser kalmadı. Bana her baktıklarında bir hayal kırıklığı görüyorum. Babamın deyimiyle fiyasko olduğumu iliklerime kadar hissediyorum. Dershaneye gitmiyorum bu sene, arkadaş çevresi bol olan sosyal biri olmama rağmen herkesle iletişimi kestim. En yakın arkadaşlarımla bile iki üç ayda bir buluşuyorum. Özel derse haftada bir gitmek dışında evden dışarı çıkmıyorum. Bu sebeple evde sadece ailemi görüyorum. İşteki bütün sinir stres lerini eve de yansıtıyorlar ya da bana. Ayda bir güzel söz söylüyorlar söylemiyorlar. Kardeşime ise bir prens gibi davranıyorlar. Babam onun erkek olmasını bahane ederek gidemeyecegimi söylediği yerlere götürür. Gezerler, yemek yerler. Annem haftada iki gün olan izninde ev işlerini yapar, belki alışverişe çıkariz. Buna bir şey demiyorum çünkü üzülmeye hak görmüyorum, geçen sene bana o kadar emek verdiler ama elime yüzüme bulaştırdım. Bu gün babam ve kardeşim araba yıkamaya diye çıkıp akşam dürümcüden gelince fark ettim artık ne kadar kırıldığımı. Bana soğuk döner getirmişler, düşünceli olduklarını söylememi beklediler. Evde akşama kadar tektim ve onlar gelince birlikte yeriz diye bir lokma yemedim. Haber vermeye tenezzül bile etmediler. Bilmiyorum, belki abartı belki de kendimi açıklayamiyorum ama üzülmeye hakkım olmadığını bile bile üzülüp kafama takıyorum. Derslerimi de etkilemeye başladı. Ne yapabilirim?
İlişki Problemi
Merhaba,Yaklaşık bir yıldır. Tanıştığım bir bayan ile bir platformda konuşuyorum. Bayan 32 yaşında bir evlilik geçirmiş bir çocuğu var. Onla arkadaş olarak konuşuyordum fakat bir süre sonra kendisi senden hoşlanmaya başladım sen çok iyi ve anlayışlısın dedi. çok Başlarda çok iyiydik sonradan tartışmalar oldu öfke patlaması ile küfür ettim şuan çok pişmanım bu durumdan fakat karşımdaki bayana sürekli kendini ispat etmeye çalışıyorum hayatımda yapmayacagim fedakarlıkları bu bayana yaptım. Beni sürekli baskalari ile kiyasliyor. Bana verdiğin sözleri tutmadin diyor. Ona verdiğim degeri platformda attığım hediyeler ile ölçmeye kalkıyor. Ben geçimimi bu platformda sağlıyorum diyor senin yüzünden burdaki üyelerimi kaybettim diyor. Onla konuşurken başka üye onu cagirirsa çıkıp onla görüşüp tekrar bana geliyor. Ama aynı onceligi ben göremiyorum. Benim o üyelerden farkım ne bunu anlayamiyorum. Ama şuan olduğum durumda hep beni suçluyor ona olan olan sevgimi görmüyor. Bunlardan dolayı hayattan soğumaya başladim. Ne yapacağımı bilmiyorum. Şuanki durumda onu kaybetmek istemiyorum ona içimde hala bitmemiş bir aşk ve sevgi var. Saygılarımla,
Ayrılan sevgilim mesaj attı
Benden soğudum diyip ayrılan sevgilim beni engellemişti ve aradan biraz zaman geçtikten sonra engeli kaldırıp bana sana bir şey sormak için yazdım diye mesaj attı bende mesaja hemen dönmedim aradan 30-35 dakika geçmişti sonra mesaja bakmak için whatsapp a girdiğimde mesajı silmişti ve beni tekrar engellemişti ve böyle yaptığına bir anlam veremedim sizce insan neden böyle yapar hâlâ onun aklında olabilir miyim
Kendimi iyileştirmek istiyorum ilişki konusunda
Kendimi iyi hissetmek istiyorum psikolojim daha iyi olmalı hissiyatımı tekrardan kazanmak istiyorum hissizleştim zamansız ve boş ağlamaya başladım sorun ne bilmiyorum enerjim yok şansım yok ne yapacağımı bilemiyorum artık bu konuda hakkında eşimle aram kötü ilişki esnasında ilişki yasıyamıyorum ne yapmam gerekiyor bana yardımcı olabilir misin lütfen rica ediyorum senden akıla veya destek istiyorum senden lütfen bana yardımcı olur musunuz
Takıntılı kalmaktan nasıl kurtulurum?
Bir ayrılık yaşadım, yaklaşık 3,5 ay oldu hafifledi fakat en ufak şeyde tetikleniyorum. En basitinden geçenlerde birisiyle sohbet ederken Şirinceden bahsetti ve uyumaya gitti. O gider gitmez içimde kıyamet koptu ağlamalar, kusmalar. Oysa iyiydim ben, iyileşmiştim. Meğer öyle sanıyormuşum. Üniversiteyi bıraktım, fakat yurtta kalmaya devam ediyorum günlerim birbirini tekrar ediyor. Bir hapishanede sıkışmış gibiyim ilaçlar alkol bunlarla ayaktayım. Bu şehri yaşanmaz kıldı bana. İzmir'e sığamıyorum oysa onun için gelmiştim. Şimdi de yurttan çıkmıyorum. Geçen oda arkadaşım senin hiçbir hayatın yok sen hayatsızsın dedi. Oysa bundan birkaç ay önce deliler gibi ders çalışan, sempozyumlara katılan. Tiyatro sinemayla ve birçok şeyle ilgilenen bendim. Ya da onun yanındaki ben miydim? Ben şu an kimim neyim? Var mıyım?
hoşlanıp hoşlanmadığını anlayamıyorum
Merhaba anonim olarak sorumu soracağım. Benim aklıma takılıp duran sürekli gelip giden bir erkek var. Bunun sebebi de kendisi. Benden hoşlanıp hoşlanmadığını düşünüp dururken bir anda gözlerine bakmayı onu düşünmeyi yanında olmayı sevdiğimi fark ettim. Şimdi de onun hoşlanıp hoşlanmadığı daha önemli bir hal aldı. Bana yardım etmek için gerçekten uğraşıyor hani gerçekten görülebiliyor bu ama onu çok fazla tanımıyorum beki de bir kadın olduğum için kibar davranmak istiyordur fikrim yok. Atıyorum yardım edilebilecek 3 4 kişi varken bana ediyor. Ya da sürekli küçük bir olayda bile kendisinde hata olduğunu benim hatalı olmadığımı söylüyor. Tabii bunlar defalarca yaşanmadı 1 kere ya da 2 kere yaşandı. Başka mesela espri yapıyor ve ben de olduğunca gülüyorum. Böyle bir ilişkimiz var. Acaba hoşlanıyor olabilir mi?