27 yaşımda duygu hissetme yetimi kaybetmiş olmamın sebebi neler olabilir?

Merhabalar,

Yazdıklarınızı okurken özellikle son yıllarda yaşadığınız, çevrenize karşı olan duygusal küntlüğün sizde bıraktığı etkiyi çok net bir şekilde hissettim. Paylaşımlarınızda dikkatimi çeken bir şey oldu ki o da içinde bulunduğunuz tüm bu süreçlere karşı yüksek iç görüye sahip olmanız. Bu dönüşüm için çok kıymetli.

Şimdi içinde bulunduğunuz duruma daha yakından bakalım ve neler yapabilirsiniz, üzerine konuşalım.

Öncelikle "Kendimde şizoid kişilik yapısı olabilir mi?" sorunuzu ele alalım. Tanıyı elbette bir psikiyatrist koyar ancak sizin paylaştıklarınız şizoid kişilik dememiz için tek başına yeterli görünmüyor. Şizoid yapılarda genelde başlangıçtan itibaren insanlardan uzak durma, yakın ilişki istememe, yalnızlığı özellikle tercih etme, övgü ya da eleştiriye karşı da belirgin bir kayıtsızlık olur.

Sizin anlatımlarınızda ise evet çocukluktan itibaren sınırlı empati olmasıyla birlikte özellikle 26- 29 yaş aralığınızda kimseyle duygusal bağ kuramama, 27 yaşından sonra sevinç , 28 yaşından sonra üzüntü hissedememe gibi durumlar var. Özellikle ilgimi çeken bir şey var ki o da filmlere ve dizilere karşı duygularınızı samimi bir şekilde yaşamanız. Bu durum duygu kapasitenizin tamamen ortadan kalkmasından ziyade, gerçek kişilerle ilişkisel/duygusal bağlamda duygusal tepkinin ortaya çıkmamasını gösteriyor olabilir.

Şimdi neler yapabilirsiniz birlikte bakalım.

İlk olarak "Sevinmeliyim, üzülmeliyim, empati kurmalıyım." gibi ifadeler ile kendinizi belli duyguları hissetmek için zorlamamanızı isteyeceğim. Bunun yerine "Şu anda ne hissediyorum? Hiçbir şey hissetmiyorsam bu da bir gözlem." gibi bir yaklaşımı benimsemeniz üzerinizdeki performans baskısını azaltır. İlgili olarak burada günde bir kez yaşadığınız olaylarla ilgili 'Ne oldu?, Bedenimde ne fark ettim?, Aklımdan ne geçti?, Duyguya en yakın kelime ne?' sorularını cevaplamanız farklı bakış açısı kazanmanıza yardımcı olur.

Bu noktada eklemek istediğim bir şey var. Sevgili danışan duygular sadece sevinç ve üzüntüden ibaret değildir. Bu süreçte hoşunuza giden, merak ettiğiniz, rahatsız olduğunuz şeyleri, sıkıldığınız, huzurlu hissettiğiniz durumları fark edip kaydetmenizde duygusal farkındalığınızın artmasını sağlar.

Bu süreçte çevrenizle kısa bir sohbet başlatmak, kahve içmek, aktivite yapmak veya bir mesaj atmak ilişkisel bağlarınızı geliştirmenize yardımcı olabilir. Bu noktada birinin hayatını merak etmenin, o kişiyi hatırlamanın, onunla bir şey paylaşmanın, yardım etmenin de bağ kurmanın davranışsal göstergeleri olduğunu eklemek isterim.

Son olarak film ve dizi izleme deneyimizi bu süreçte kendinizi geliştirme aracı olarak kullanabileceğinizi belirtmek isterim. Örneğin izlediğiniz bir sahneden sonra 'Karakter ne hissetti?, Ben ne hissettim?, Karakterin hangi davranışı bende duygu oluşturdu?, Gerçek hayatta benzer bir durumda ne hissedebilirdim?' sorularını cevaplayabilirsiniz.

Cevabımın faydalı olmasını umuyor, sağlıklı günler diliyorum.

Psikolog Fatma Gizem Bitgen