Çocuğuma nasıl davranmalıyım.
Merhabalar 8 yaşında erkek çocuğum var.Sürekli "kimse beni sevmiyor, keşke ben olmasaydım ."falan diyor.Ne yapmalıyım.Ayrıca evde aşırı sinirli ve kaygılı.Evde değil ama başka ortamlarda , okulda utanıyorum diyor.Derse kalktığında kalbim çarpıyor , utanıyorum diyor .Çekingen ,arkadaşları çok yok oynadığı sadece 1 arkadaşı var.Okulda tek konuştuğu arkadaşı bazen zorbalıyor .O arkadaşınla oynama başka arkadaşlar bul dediğimizde kimse benle arkadaş olmazki diyor.Aşırı empatili küçüklükten belli , okumayı kendi kendine 4 yaşında öğrendi .3 yaşına kadar ekran vermedim.anını yaşamıyor birkaç hamle sonrasını düşünüyor ve kaygılanıyor söyliyeceklerim bu kadar şimdiden teşekkürler.
Bu soru 8 Temmuz 2026 13:03 tarihinde Uzman Psikolog Gizem Yıldırım tarafından cevaplandı.
- Paylaş:
Merhaba, anlattıklarınıza göre oğlunuz hem "kendilik algısı" hem de "kaygı" ile zorlanıyor gibi görünüyor. Özellikle "Kimse beni sevmiyor.", "Keşke ben olmasaydım." gibi ifadeler ile okulda "utanıyorum", "kalbim çarpıyor" demesi (kalp çarpıntısı bir kaygı belirtisidir), sosyal ortamlarda yoğun kaygı yaşadığını ve kendisini olumsuz değerlendirdiğini gösterebilir. Bu nedenle bu söylemleri "çocuk sözü" diyerek geçiştirmemek önemlidir.
Oğlunuzun evde sinirli olmasını şu şekilde değerlendirmeliyiz: Okulda yaşadığı bütün içsel sıkıntılarını, gösteremediği tepkilerinin evde yani güvenli alanında dışa vurumudur. Özgüvenini destekleyebilmek adına yaşadığı olumsuz duygularında duygularını hemen değiştirmeye çalışmak yerine önce onu anlamaya odaklanmanız faydalı olacaktır. Örneğin "Öyle düşünme, seni herkes seviyor." demek yerine, "Bunu söylediğinde çok üzgün hissettiğini fark ediyorum. Sana bunu düşündüren ne oldu?" gibi açık uçlu sorularla duygularını ifade etmesine alan açabilirsiniz. Şu anda tek bir arkadaşı olduğundan ve onun da zorbalık yaptığından bahsettiğinizi görüyorum. "Kimse benimle arkadaş olmaz." diye düşünmesi, özgüveninin de etkilendiğini düşündürüyor.
"Keşke ben olmasaydım" ifadesi mutlaka ciddiye alınması gereken bir ifadedir. Aynı yetişkinlerde olduğu gibi çocukluk çağı depresyonu dediğimiz bir durum vardır. Bunun sizin çocuğunuzda da olup olmadığının aciliyetle netlik kazanması gerekir. Yoğun değersizlik duygusuna eşlik eden bu cümle, her zaman kendine zarar verme düşüncesi anlamına gelmese de, bir çocuk tarafından sıklıkla bu düşüncenin dile getirilmesi ayrıntılı bir değerlendirme gerektiğini gösterir. Bu nedenle vakit kaybetmeden bir çocuk ve ergen ruh sağlığı uzmanı ya da çocuklarla çalışan bir psikolog tarafından değerlendirilmesini öneririm. Erken dönemde alınacak destek, kaygının ve olumsuz benlik algısının güçlenmesini önlemede oldukça önemlidir.
Bir sonraki mesajınızda size daha sağlıklı yönlendirme yapabilmek için birkaç bilgi daha öğrenmek isterim:
- Bu ifadeleri yaklaşık ne zamandır söylüyor?
- Okulda veya evde onu etkileyebilecek önemli bir değişiklik (taşınma, okul değişikliği, kayıp, aile içi stres vb.) oldu mu?
- Öğretmenleri sınıf içindeki durumu hakkında neler söylüyor?
- "Keşke ben olmasaydım." dediğinde bunun nedenini açıklayabiliyor mu, yoksa sadece bu cümleyi söyleyip konuyu kapatıyor mu?
Sevgilerimle
Uzm. Psk. Gizem Yıldırım
Yasal Bilgilendirme: Bu içerik tanı ve tedavi niteliği taşımayan, genel psikolojik bilgilendirme amaçlıdır.
