evli birini düşünmekten nasıl kurtulabilirim

Sevgili danışan; yaşadığın bu durumun kalbini nasıl sıkıştırdığını, içinde nasıl bir hayal kırıklığı, öfke ve kafa karışıklığı fırtınası kopardığını çok iyi anlıyorum. 6 aydır iletişim kurmuyor olsan bile, zihninin ve kalbinin hala o bağın içinde asılı kalmış olması çok insani. Bir psikolog gözüyle, şu an hissettiklerini ve zihninin sana oynadığı oyunları biraz netleştirelim. Evliliği kötü giden insanların özellikle de manipülatif güç dengelerine sahip, sektörde statü sahibi kişilerin dışarıya veya partnerlerine sundukları hikaye genelde hep aynıdır: "Eşimle aramız çok kötü, sadece kağıt üstündeyiz." Bu tür evlilikler göründüğünden çok daha karmaşık dinamiklere, ortak çıkarlara, alışkanlıklara veya toplumsal imaj kaygılarına dayanır. Eşinin ziyarete gitmesi, evliliklerinin harika olduğu anlamına gelmeyebilir; ama o ilişkinin sandığından çok daha "yaşayan" ve devam eden bir sistem olduğunu gösterir. Seni sarsan şey, sana anlatılan hikaye ile şu an gördüğün somut gerçekliğin çarpışması olabilir. Zihnimiz, yarım kalmış hikayeleri tamamlamaya eğilimlidir buna psikolojide Zeigarnik Etkisi denir. Aranızdaki 22 yaş farkı, onun statüsü ve ilişkinin "sadece duygusal boyutta" kalıp hiçbir zaman tam bir realiteye dönüşmemesi, sende "yaşanamamış bir masal" hissi yaratıyor. Kafandaki "ya farklı olsaydı" senaryosu, o insanın gerçek haliyle değil, senin onun boşluklarını doldurduğun idealize edilmiş versiyonuyla ilgili. Eşi dışındaki başkalarıyla da görüştüğünü biliyorsun; bu bilgi bile aslında onun duygusal olarak sadık kalabilen ya da sağlıklı bir ilişki yürütebilen biri olmadığını netçe gösteriyor. Yani farklı olsaydı bile, muhtemelen senin için sonu yine hayal kırıklığı olacaktı. 6 aydır iletişim olmaması önemli bir adım buna psikolojide temassızlık / no contact kuralı diyoruz ve iyileşme için şarttır. Ancak fiziksel olarak bağ kopsa da, zihinsel olarak bağ kopmadığı için şu an bir nevi yas tutuyor olabilirsin. Bu gördüğün şey, içindeki o küllenmiş yaraya muhtemelen tuz bastı. Şu an canını acıtan şey o adamın yokluğu değil; onun sana hissettirdiği o "özel olma" duygusunun ve kafanda kurduğun o geleceğin kaybı. Sen onun hayatındaki bir döngünün parçası olmuşsun, ama o senin hayatının merkezini işgal etmeye devam ediyor. Kendine bu haksızlığı yapmayı bırakmalısın.

Şu andan itibaren odağını ondan alıp kendine çevirmek için küçük adımlar atabilirsin. Ne zaman aklına "Ya şöyle olsaydı..." sorusu gelse, hemen arkasından kendine şu gerçekliği getir: "Eşi dışında başkalarıyla da görüşen, evliliğindeki gerçekleri çarpıtan ve benden 22 yaş büyük bir adamla ancak bu kadar olabilirdi. Ben daha fazlasını, şeffaf ve net bir sevgiyi hak ediyorum."

Bu süreçte kendine şefkat göster, kalbinin sıkışması çok normal ama geçecek. Bu düğümü çözmek, inan bana o adamın ne yaptığını anlamaktan çok daha değerli. Desteğe ihtiyacın olduğunda; senin için buradayım...