Hayata nasıl atılır ve tekrardan nasıl düzene sokarım?
Merhaba. Ben şu an 29 yaşındayım üniversiteden mezun oldum. 2 yıldır işsizim. Başvurduğum yerlerden bir dönüş alamıyorum ve artık bu durum öyle bir hale geldi ki ne evden çıkıyorum ne bir şey yapma isteğim var kendimi zorluyorum ama bir noktada yeniden büyük bir çöküntü yaşıyorum ve hiçbir şey yapma isteğim olmuyor. Hiç arkadaşım kalmadı bazıları ile ben iletişimi kestim bazıları benimle iletişimi kesti. Annem ve dedemle yaşıyorum. Annemin ve dedemin verdiği harçlıklarla geçiniyorum. Bana çok baskı da yapmıyor annem arada iş bak diyor ama ben artık ne çalışmak ne de bir şey yapmak isteniyorum. Bir yanım hayata ne şekilde olursa olsun atılmak istiyor herhangi bir iş bile olsa çalışayım harçlığım olur düşüncesi oluyor sonra peki sonra ne olacak ne yapacağım düşünceleri yüzünden ona da cesaret edemiyorum. Tek sorun işsizliğimde değil elimi neye atsam elimde kalıyor. Her şeyim zorlukla oluyor. Okul zamanı staj bulmakta çok zorlandım senelerce staj aradım zar zor buldum. Mezun oldum bu seferde aynı durum iş için oldu bulduklarım olacak gibi olup olmadı. Şimdi ise cesaretimi kaybettim. Yeteneğim var yapabileceğim şeyler var ama ben cesaret edip adım atamıyorum ne yapacağımı bilmiyorum.
Bu soru 27 Haziran 2026 19:48 tarihinde Psikolog Serra Canseven tarafından cevaplandı.
- Paylaş:
Yaşadığınız şey sadece işsizlik değil gibi görünüyor. Daha çok uzun süre emek verip karşılık alamamanın, tekrar tekrar umut edip hayal kırıklığı yaşamanın sizde bıraktığı bir yorgunluk gibi.
Bazen insan çok fazla kapı çalıp açılmadığında bir süre sonra artık kapı çalmak bile istemez. Bu isteksizlik çoğu zaman “tembellik” değil; hayal kırıklığına karşı gelişen bir korunma biçimi olabilir.
Anlattıklarınızda şunu görüyorum:
İçinizde hâlâ bir tarafınız denemek istiyor. Bu çok önemli. Çünkü tamamen vazgeçmiş biri bunu bu kadar dert etmez.
Ama diğer tarafınız da şunu söylüyor:
“Ya yine olmazsa?”
Ve insan bazen başarısızlıktan değil, tekrar umut etmekten korkar.
Hayat uzun süre bekleme, belirsizlik ve sonuçsuz çaba içinde geçtiğinde insan kendi yeterliliğini sorgulamaya başlar.
Elimi neye atsam olmuyor, düşüncesi de tam burada büyür ama bazen mesele yetersizlik değil; zaman, koşullar ve tekrar eden hayal kırıklıklarının zihinde bıraktığı izdir.
Şu an ihtiyacınız olan şey hayatınızı bir anda düzeltmek değil. Küçük ve kolay hedefler.
Mesela:
• Her gün 1 iş ilanına bakmak
• Haftada 1 başvuru yapmak
• CV güncellemek
• Evden kısa yürüyüşle çıkmak
• Yapabildiğiniz bir beceriye 20 dakika ayırmak
Bunlar küçük görünür ama durmuş bir sistem için çok büyük adımlardır.
Şu an “çalışmak istemiyorum” demeniz gerçekten istemediğin anlamına gelmeyebilir. Bu cümle aslında tekrar hayal kırıklığı yaşamaktan korkuyorum, anlamına gelir.
Kendinize şunu sorun:
Ben gerçekten vaz mı geçtim, yoksa çok yorulduğum için mi durdum?
Eğer bu çöküntü uzun süredir devam ediyorsa, evden çıkmama, isteksizlik, umutsuzluk ve sosyal kopuş büyüdüyse bunu bir uzmanla konuşmak çok kıymetli olabilir.
Hayat bazen geç açılır. Herkesin hikayesinin zamanları bambaşkadır. Geç olması, olmayacağı anlamına gelmez. Şu an durmuş hissetmeniz, yolunun bittiği anlamına gelmez. Bazen yeniden başlamak için önce dinlenmek gerekir.
Cevabınız için teşekkür ederim. Dediklerinizi yapmayı deneyeceğim.
Yasal Bilgilendirme: Bu içerik tanı ve tedavi niteliği taşımayan, genel psikolojik bilgilendirme amaçlıdır.
