Herkesin benim hakkımda konuştuklarını çok düşünüyorum çok sosyalden bir anda çok yanlıza üştüm

Merhaba,

Yazdıklarını okurken son dönemin senin için ne kadar zor geçtiğini hissettim. Hem var olan arkadaşlıklar ile ayrılıklar hem de kırgınlıklar üst üste gelmiş. Sosyal hayatta kendimizle ilgili düşüncelerimizin yanı sıra sosyal çevrenin bakışları da ruh halimizi ve kendimizle ilgili düşüncelerimizi etkileyen büyük bir unsurdur. Bir yandan arkadaş grubundaki kopuşlar, bir yandan sınıf içindeki gerginlikler ve insanların bakışlarını üzerindeymiş gibi hissetmen, diğer yandan da sevgilinle ilişkinin değişmesi seni oldukça yormuş gibi görünüyor.

Bahsettiğin durumdan anladığım kadarıyla, şimdiye kadar sosyal hayatında güçlü ilişkiler kuran ve görünen biri olmuşsun, ancak şu anda bu yaşananlar dışlanmış ya da mesafeyle karşılaşmış hissetmek normalden daha fazla canını yakabilir. Yaşanan bu ayrılık sadece bir küslüğün getirdiği arkadaşlık kaybı değil kendi kimliğinin sarsılması gibi düşünebilirsin.

Başkalarının düşüncelerinin insanı ne kadar da etkileyebileceğinden bahsetmiştim. Sorunda da bu duruma dikkat çektiğini görüyorum. "Acaba hakkımda ne düşünüyorlar?", "Neden böyle yaptı?", "Ben olsam yapmazdım" şeklindeki düşünceler yaşanan olaylardan sonra çok anlaşılır olsa da zamanla zihni yoran bir döngüye dönüşebilir. Bilinmezlik insanın zihninin daha fazla karmaşaya girmesine sebep olabilir, çünkü şu anda sen de karşındakilerin tam olarak ne düşündüklerinden emin değilsin.

Bir diğer yandan da insanların bakışlarından bahsettiğini görüyorum. Hani belirsizlik insan zihnini çok yorar, karmaşa yaratabilir demiştik ya, yaşadığın bu düşünceler yine gördüğün bu bakışları daha duygusal yorumlamana da sebep oluyor olabilir. Belki karşındaki insanların bakışlarında bir değişiklik yok ama senin içindeki bu şüphe bazı şeyleri daha olumsuz görmeye itiyor da olabilir.

Kendini Bihter gibi hissettiğini söylemişsin. Ben bunu biraz "yanlış anlaşılmış, yalnız kalmış ve sürekli yargılanıyormuş gibi hissetmek" şeklinde yorumladım. Ancak artık ihtiyacın olan şey artık kendini suçlamak değil; yaşananları daha objektif bir şekilde değerlendirip, gerekli dersleri çıkarıp önüne bakabilmek ve hatta en önemlisi kendi değerini başkalarının düşünceleriyle belirlememek. Bu döngüyü daha net görebilmek için kendine sorabileceğin bazı soruları yazacağım. Bu sorular senin yaşananları üçüncü bir göz ile kendini yargısız değerlendirmeni ve her şeyi olduğu gibi görebilmene yardımcı olacak.

Şu sıralar kendine şu soruları sorabilirsin:

1. Hakkımda düşündüklerini varsaydığım şeylerin ne kadarı gerçekten kanıtlanmış bilgiler?
2. Kontrol edebildiğim şeyler neler, edemediklerim neler?
3. Hayatımda bana iyi gelen ve güven duyduğum insanlarla ilişkimi nasıl güçlendirebilirim?
4. Kendimi başkalarının gözünden değil de kendi gözümden değerlendirseydim nasıl görürdüm?

Bu yaş dönemlerinde yaşanan ayrılıklar, kırgınlıklar aslında insanın karakterini şekillendirir. Şu anda çok üzücü ve yıpratıcı geliyor olabilir ancak bazen bir arkadaş grubunun dağılması, kişinin kendine daha uygun ilişkiler kuracağı yeni bir dönemin başlangıcı olabilir. Öncelikle bu süreçte kendini sürekli savunmaya çalışmak yerine kendi duygularını anlamaya ve korumaya odaklanmanı öneririm. Bütün bunlar birer anı olarak kalacak..

Sevgilerimle

Uzm. Psk. Gizem Yıldırım