Kız arkadaşım olmuyor
Neden kız arkadaşım olmuyor ? Neden benden hoşlanmıyorlar ? Boş beleş birisi'de değilim. Bir çok konuda kendini geliştirmiş birisiyim. 15 yıldır Crossfit yapıyorum. 184 boyundayım ve çok iyi bir tarzım var. Kaç kez tanımadığım insanlar bile giyim tarzıma ilfitaf etti. Spordan, iş yerinden ve bir kaç kurstan şansımı denedim ama olmadı. Mesela bir kız ile konuşuyorum 4 saat sonra mesaja dönüyor yani ilgisi yok. Bende geç dönüyorum. Yada 1-2 kez kahve içmeye davet ediyorum, bahane üretiyor yada gelmek istemediği belli oluyor ve ısrar etmiyorum. Tam tersi mi olmam gerek ? Genelde ısrar eden, kendine saygısı olmayan, önüne gelen biraz ortalama dişi cinsine " arkadaşça" yavşayan ne kadar adam tanıdıysam asla boş kalmıyor. Bu mudur olması gereken ? Neden özsaygılı insanlar istenmiyor ? Çirkin olduğumu hiç düşünmedim ama belkide çirkinim dedim yüzümdeki bir çok yerden estetik oldum. Yolda kızlar süzüyor. Bazen sevgilisi olan kızlar bile süzüyor artık. Ama hayatım değişmedi.. 35 yaşındayım ve doğal olarak çevrem azaldı. Kendine bakmayan, sünepe, yılışık, göbekli-zargana, bakımına dikkat etmeyen, her ortalama kadına deneyen, arkadaş ayağına sinsi sinsi acaba bir şey çıkarmı diye sümsük sümsük bekleyen ,aile geçindirecek kapasitesi olmayan, kadın karşısında kendi düşüncesi olmayan, gerektiğinde sırtını dönüp ayrılacak saygısı olmayan adamlar bile sevilirken neden hep yalnızım. Yıllardır çok üzülüyorum ve hayattan kopuyorum.
Bu soru 29 Haziran 2026 14:09 tarihinde Psikolog Hamide Güven tarafından cevaplandı.
- Paylaş:
Merhaba,
Sizi uzun süredir yoran, hatta zaman zaman hayattan uzaklaştıracak kadar derin bir yalnızlık duygusu yaşadığınızı anlıyorum. Kendinize yatırım yapmış, fiziksel görünümünüze, sağlığınıza, yaşam tarzınıza ve kişisel gelişiminize önem vermişsiniz. Bu kadar emek vermişken karşılığında yakınlık ve sevgi görememek, insanda doğal olarak bir adaletsizlik duygusu yaratabilir.
Ancak sizinle birlikte biraz farklı bir açıdan düşünmek isterim. Anlattıklarınızda sık sık kendinizi, diğer erkeklerle karşılaştırdığınızı görüyorum. Özellikle ilişki yaşayan erkekleri; bakımsız, sünepe, özsaygısız veya yetersiz olarak tanımlıyorsunuz. Bu noktada şu soruyu sormak önemli olabilir: Acaba siz ilişkileri, kişinin ne kadar değerli veya ne kadar yeterli olduğunun bir göstergesi olarak mı görmeye başladınız?
Çünkü ilişkiler çoğu zaman bir liyakat sistemi gibi işlemez. Daha bakımlı, daha başarılı veya daha güçlü olmak, her zaman daha çok sevilmek anlamına gelmez. Bazen insanlar, yanında rahat hissettikleri, hata yapabildikleri, yargılanmadıkları ve duygusal olarak ulaşabildikleri kişilere yakınlaşırlar.
Bir başka dikkat çekici nokta da şu olabilir: Siz özsaygıyı, karşı taraf ilgi göstermediği anda geri çekilmek ve bir daha çaba göstermemek olarak tanımlıyor gibisiniz. Oysa sağlıklı özsaygı ile duygusal mesafe arasında ince bir fark vardır. Bazen kişi reddedilmekten o kadar yorulur ki, farkında olmadan kendini korumak için duygusal olarak ulaşılması zor biri haline gelebilir.
Ayrıca şunu da merak ediyorum: Bir kadınla tanıştığınızda gerçekten onu tanımaya mı çalışıyorsunuz, yoksa yıllardır süren yalnızlığınızın sona erip ermeyeceğini mi test ediyorsunuz? Çünkü uzun süreli yalnızlık, kişinin karşısındaki insanı değil, kendi değeri hakkında bir kanıt aramasına neden olabilir.
Belki de asıl acı veren soru neden kız arkadaşım olmuyor sorusu değil. Belki daha derindeki soru, eğer kimse beni seçmiyorsa, ben gerçekten yeterli biri miyim sorusu olabilir. Eğer yıllardır taşıdığınız yük biraz da buysa, o zaman mesele dış görünüşünüz, boyunuz veya tarzınızdan çok daha derin bir yerde olabilir.
Ve son olarak, size küçük bir soru bırakmak isterim: Sizce bir kadın sizinle birlikte olduğunda, onun sizi seçmiş olmasını mı daha çok önemsersiniz; yoksa onun gerçekten kim olduğunu, nasıl hissettiğini ve sizin yanınızda nasıl bir deneyim yaşadığını mı?
Teşekkürler.
Yasal Bilgilendirme: Bu içerik tanı ve tedavi niteliği taşımayan, genel psikolojik bilgilendirme amaçlıdır.
