Neden değer görmüyorum
Merhaba akraba ve arkadaşlarım tarafından hiç arayıp sorulmuyorum değer görmüyorum ben plan yaparsam ararsam bir iletişimimiz var ben aramayı kesince aylarca aramıyorlar kendimde bir hata arıyorum ama bulamıyorum her durumda ararım ilgilenirim ama bana bir telefon bile çok görülüyor çok üzülüyorum çok yalnızım kendimi çok kötü yapayalnız hissediyorum bu durumdan nasıl kurtulabilirim küçüklüğümden beri neden hep değersiz olduğumu hissediyorum ? Ailem tarafından sevilen bir çocuktum ama hiç bir arkadaşım bana özel birşeyler yapmaz beni arayıp plan yapalım demez hep plan yapan benim grup olduğumuz arkadaşlar ayrı plan yapıyorlar çağırmıyorlar ben koydukları durumda görüyorum akrabalarda aynı hiç arayıp sormazlar hatta hastalık durumlarında bile herkes böyle davranınca kendimde hata arıyorum ama anormal bir davranışımı bulamıyorum ayrıca kusurlar değer görmemek için sebepse bu tür arkadaşlarım var ve çevresi gayet kalabalık bende ne sorun var bilemiyorum çok ama çok kırgınım herkese.
Bu soru 21 Haziran 2026 15:28 tarihinde Psikolog Hatice Can tarafından cevaplandı.
- Paylaş:
Sevgili danışan; merhaba, hissettiğin bu derin kırgınlığı, yalnızlığı ve hayal kırıklığını tüm kalbimle anlıyorum. Bir insan olarak değer görmek, aranıp sorulmak, bağ kurduğumuz insanlar tarafından önemsenmek en temel psikolojik ihtiyaçlarımızdan biridir. Sen bu ilişkilere emek verirken, karşılığında aynı ilgiyi görememek ve hatta hastalık gibi hassas dönemlerde bile yalnız bırakılmak canını çok yakmış, bu çok anlaşılır bir durum.İçinde bulunduğun durumda yaptığın ilk şey, çok insani bir refleksle "Bende ne hata var?" diye sormak olmuş. Çevrendeki kusurlu veya bencil insanların bile etrafının kalabalık olduğunu görüyorsun. Bu da sana gösteriyor ki, değer görmek ya da aranmak senin mükemmel veya kusursuz olmanla ilgili bir durum değil. Sorun senin "hatalı" ya da "yetersiz" olman değil; sorun, sınırların ve ilişkilerindeki dinamiklerin dengesinde olabilir. İlişkileri sürekli başlatan, plan yapan ve arayan kişi sen olduğunda, karşı taraftaki insanlar farkında olmadan konfor alanına çekilirler. "Nasıl olsa o arar, nasıl olsa o plan yapar" düşüncesiyle tembelleşirler. Sen aramayı kestiğinde onların da aramamasının sebebi seni sevmemeleri değil; o güne kadar ilişkiyi senin taşımana alışmış olmaları olabilir. Sen bu rolü üstlendiğin için onlar sorumluluk almayı öğrenememiş. Ailen tarafından sevildiğini belirtmişsin, bu harika bir zemin. Ancak çocukluk döneminde, okulda ya da arkadaş ortamlarında yaşadığın ilk dışlanma veya "grup dışı kalma" deneyimi, sende fark etmeden bir "Değersizlik Şeması" tetiklemiş olabilir.
Psikolojide buna kendini gerçekleştiren kehanet diyebiliriz. İçinde derin bir değersizlik hissi olduğunda, farkında olmadan sana bu hissi yaşatacak, seni ihmal edecek insanları hayatına seçebilirsin veya mevcut insanlara karşı o kadar fazla "veren" olursun ki, onları bencilce davranmaya itebilirsin.Şu an tüm enerjin "Neden beni aramıyorlar?" sorusunda ve dışarıya dönük. Bu enerjiyi kendine çevirebilirsin. Sana ne iyi gelir? Tek başına yapmaktan keyif alacağın hobiler neler? Kendinle barıştıkça, başkalarının onayına ve aramasına olan ihtiyacın azalacaktır.Aramayı bıraktığında aramıyorlarsa, bu sana çok net bir veri sunuyor: Bu ilişkiler senin emeğinle ayakta duruyormuş. Bu acı verici bir gerçek ama iyileşmenin ilk adımıdır. Enerjini, seni hak etmeyen insanlara harcamaktan vazgeç.Mevcut arkadaş grubun seni dışarıda bırakıyorsa, o gruptaki rollerini tamamlamışsın demektir. Kurslar, gönüllülük projeleri veya ilgi alanlarına yönelik topluluklar gibi yeni ortamlara girebilirsin. Yeni insanlarla tanışırken en başından itibaren "sürekli arayan ve plan yapan" kişi olmaktan bir adım geri durabilirsin. İlişkide dengeli bir paylaşım olmasına dikkat etmek ilişkilerindeki alma verme enerjisini dengeleyecektir. Desteğe ihtiyacın olduğunda; senin için buradayım...
Yasal Bilgilendirme: Bu içerik tanı ve tedavi niteliği taşımayan, genel psikolojik bilgilendirme amaçlıdır.
