neden sürekli biri tarafından sevilmeyeceğimi ve beğenilmeyeceğimi düşünüyorum

Sevgili danışan; şu an hissettiğin o yoğun yalnızlığı, yorgunluğu ve içindeki o koca boşluğu o kadar iyi anlıyorum ki... Seni çok iyi duyuyorum. Kendini hem fiziksel hem ruhsal olarak bir kenara bırakmış gibi hissetmen, o dağınıklığın içinde kaybolman aslında iç dünyandaki karmaşanın dışarıya yansıması. Bir psikolog gözüyle, bu düğümleri parça parça birlikte inceleyelim istiyorum. En çok canını acıtan sorulardan biri bu, biliyorum. Aklını en çok meşgul eden sorunla başlamak isterim. Elbette, sevecek. Gerçek sevgi bir performans ödevi değildir. Yani birinin seni sevmesi için kusursuz bir kiloda olman, her gün harika hissetmen ya da "mükemmel" olman gerekmiyor.

Şu an hissettiğin o "yetersizlik" duygusu, sana sevilmek için hep bir şeyler yapmak, bir kalıba girmek zorundaymışsın gibi hissettiriyor olabilir. Ama gerçek bağlar, biz maskelerimizi indirip kırılganlığımızla ortada durduğumuzda kurulur. Uğraşman gereken şey başkalarının gözündeki yerin değil, kendi içindeki o yaralı çocuk olmalı.Ailemiz, bizim dünyaya dair ilk güven bağımızı kurduğumuz yerdir. Eğer orada sorunlar varsa, temelimiz sarsılmış gibi hissederiz. Kendini yalnız hissetmen olağan; çünkü en yakın olması gereken yerde o güveni ve koşulsuz kabulü bulamamışsın. Bu yalnızlık sana "Demek ki bende bir sorun var" dedirtiyor olabilir. Ama hayır, sorun sende değil.Ailenle yaşadığın sorunlar senin değerini ya da sevilmeye layık oluşunu belirlemez. Onların seni tam olarak görememiş olması, senin görünmez olduğun anlamına gelmez.Kendini sevip sevmediğini bilmediğini söylemişsin ya, aslında sağlığını ve düzenini ihmal ederek kendine küçük cezalar veriyor olabilirsin. "Nasıl olsa değersizim, nasıl olsa sevilmiyorum, o zaman kendime bakmama da gerek yok" diyen o iç sese teslim oluyorsun.

Kilodan rahatsız olup istikrarlı olamamanın sebebi iradesizlik değil, duygusal tükenmişlik de olabilir. İçin bu kadar acırken, bir de kendine katı diyetler veya zorunluluklar dayattığında sistemin bunu bir yük olarak görüp reddediyor. Kendine yüklenme.Evdeki ya da odandaki o dağınıklık, aslında zihninin ve ruhunun dağınıklığı. Kendini değersiz hissettiğinde, etrafını güzelleştirmek için gereken o yaşam enerjisini bulamazsın. Dağınıklık seni rahatsız ediyor çünkü içten içe hak ettiğin düzenli ve huzurlu hayatı özlüyor olabilirsin. Kendine kızmayı bırak. "Şu an zor bir dönemden geçiyorum, kendimi yalnız hissediyorum ve dağınık olmak oldukça olağan" diyerek başlayabilirsin. Desteğe ihtiyacın olduğunda; senin için buradayım...