Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu
Zihinsel sağlığınıza dair sorulara uzman psikologlardan yanıt alın. Psikolojik desteğin en ulaşılabilir adresindesiniz.
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Filtrele
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
İlişkiler
23 yaşındayım 6 ay önce biten bir ilişkim vardı yaklaşık 10 ay sürdü çoğunda kendimi orda kalmak için zorlamışım hatta size yazmışım okb geçmişi takıntıları olumsuz düşünmeye meyelliyim o doğru düzgün biri diye kendimi orda tuttum bakımsızlığı bana uymayan yaşam tarzını hep sineye çekip kendimi manipüle etmişim belki şuan nişanlıydım ama mutlu olamazdım bunu anladım ama şuan beni şöyle bir korku sarıyorki ait olamıyorum birini sevemiyorum bana ciddi yaklaşıldığında hemen belki o bakımsız olan ilişkimden kalan sürekli çabalardım onu düzeltmeye şöyle giy dişini fırçala yok sakalını saçını şuan biri bana ciddi ve emin adımlarla geldiğinde hemen bahane arıyorum şu hareketini şu detayını yok yüzünü beğenmedim güzel giden bir flörtüm vardı bambaşka bir nedenden bitti ve ben gerçekten üzüldüğümü hissettim ağladım sonra dedim ki ağlıyorsun galiba hoşlandın o kadar çok duygularımı kontrol etmeye çalışıyorum sürekli şuan hoşlandınmı sevdin mi diyorum ki duvar örüyorum ve hislerim gidiyor ben galiba sevmeyi bilmiyorum yada doğru insanı bulamadım bilmiyorum gerçekten ama bende birine karşı saf düşünmeden özgürce birşeyler hissetmek ve bunun arkasında olmak istiyorum dün o çocuk için okadsr ağlarken birden farkedince duygularımı istemsiz sprgulama yaptım ve hiçbir his kalmadı yine ben belkide sevmeyi bilmiyorum kendimide başkalarını da ben ne yapıcam
Gizli Kullanıcı
Saygısızlığa karşı tepki veremedim
Toplu tasimada yolculuk ederken gençler eşimin karşısında yayilayarak oturuyorlar di yanında da ben oturuyordum olayı fark edip sinir olamam rağmen adeta dondum kaldım bir şey söyleyemedim sonunda eşim çok rahatsız olup karşı tarafa geçti ve bana durumdan rahatsızlığını bildirdi ben de o an ne yapacağımı şaşırdım donup kaldım eşine saygizilik yapılınca müdahale etmeyen pısırık bir adam gibi düşünceler kafamdan geçti gezmeden dönüyorduk günümüz mahvoldu kendimi aciz etkisiz biri gibi hissediyorum o an neden tepki veremedim bilmiyorum eşim bana alındığını söyledi onunda morali bozuldu konuyu açmak istediğimde boşa konuşmayalım diyor ama darılmamiş normal davranıyor kendimi çok kötü hissediyorum ne yapmalıyım zaten ben böyle durumlarda hiç kavga edemiyorum donup kalıyorum ne tavsiye edersiniz. .. Bundan sonra eşim beni aciz pısırık adam olmayan biri mi olarak görecek aklımda deli sorular . .. Ama normal davranıyor ben kendimi aciz hissediyorum. .. Şimdiden teşekkür ederim
Gizli KullanıcıGeç kalmışlık hissi ve Sınav Stresi
Merhaba ben 22 yaşındayım. Ben yaklaşık 2,5 yıldır memurum lise KPSS ile atandım. Ben memurluğu bir merdiven olarak görüyorum ve üniversite sınavına hazırlanıyorum yaklaşık 1 senedir. Çalışmadığım vakitlerde evimde oturup ders çalışıyorum başlarda çokta güzel çalışıyordum günde 10 - 12 saat ders çalıştığım oluyordu ama son 1 aydır dersin başına oturmama rağmen 5 dakika bile ders çalışamıyorum. Kendimi sürekli geç kalmış yaşım geçmiş gibi hissediyorum. Ne yapacağımı bilemiyorum sürekli düşünüyorum sadece düşünüyorum. Sanki çok başarısızım gibi geliyor. Tıp fakültesini kazanmak istiyorum ama bu senede olmayacak gibi. Birde kendimi sürekli etrafımdaki insanlarla kıyaslıyorum. Ne yapacağımı bilemiyorum lütfen yardımcı olun.
Gizli KullanıcıKendimi nasıl değiştirebilirim
kendimi nasıl deşiştirebilirim, artık farklı bir kişilik anlam taşıyan özellikler net kararlar istiyorum, bazen ne yapacağımı bilemeyip kalkalıyorum ruh hallerim değişiyor sürekli kafamı saçma olaylarla bazen geçmişle dolduruyorum kafamda kuruyorum sürekli kötü bir olay yaşayacakmışım gibi geliyor beynim sürekli kendini yönetiyor. Ne istediğimi bilmiyorum nasıl farkına varacağım ön yargı istemiyorum yalnızca artık kendimi sevmek istiyorum. Ve kendimi tanımak istiyorum bana iyi gelen şeylerin altında sürekli birşey arıyorum iyi olmayacak gibi geliyor
Gizli KullanıcıSorun bende mi? Ben mi çok sorguluyorum?
Merhaba, yaklaşık 1. 5 senedir evliyim. 5 senelik ilişkinin ardından evlendik. Uzun süren ilişkimiz çok zorlu süreçlerden geçti. 6 Şubat depreminde ailemi kaybettim birlikte eşimin sayesinde bu zorlu süreci daha iyi bir şekilde atlattım. Tabi ki unutmadım yaşadıklarımı hala beni tetikleyen şeyler var ama bununla yaşamaya alıştım. Eşimle aramızda aslında kişisel sorunumuz yok tartışmalarımız hep annesi yüzünden. Artık sanki üç kişilik bir evlilikmiş gibi hissediyorum. Sürekli gelip gidelim arayalım görüşelim işlerini yapalım istediği her yere götürüp getirelim istiyor. Şimdiye kadar hiçbir şey demedim ama artık katlanamıyorum. Annesinin yaptıkları yüzünden ben eşimden soğuyorum uzaklaşıyorum. Bayramda bir düğün vardı hep beraber gittik düğünden sonra eşimin teyzesinde toplanılacakmış bizim en son haberimiz oldu evde köpeğimiz var ve belli bir süreden sonra tek kalamıyor evde biz hayatımızı bu şekilde düzenledik. Herkesin gönlü olsun kimse kırılmasın diye bizde eğer gidilecekse düğünden erken çıkalım dedik. Herkesten bir ses çıktı kararlaştıramadılar. 22. 00 da çıktık eşim bir saat oturur kalkarız dedi kıyameti kopardı kayınvalidem hep böylesiniz bıktım ne istiyorsunuz benden demediğini bırakmadı eşimde öyle sonra bizim eve çıktık konuşmak için kayınvalidem sinir krizleri geçirdi. Ben yokken eşime sen benim babam kardeşim oğlum hemde kocamsın demiş bu bana hiç normal gibi gelmiyor artık. Bir kere istediği olmadı diye bu kadarı fazla değil mi? Biz onun isteğine göre mi yaşamak zorundayız. Zaten her şey zor. En çok kızdığımda beni içlerine asla almazlar ama temizlik yemek iş güç olunca hep çağırılırım gitmezsem benden kötüsü olmaz surat asarlar. Bizde böyle olduğu için kendi kendimize kalmak istedik bir kere kendimizi savunduk kıyametler koptu. Bu olayın sabahına eşimle de biz tartıştık. Ben aile olamadığımızı söyledim benle değil annenle vakit geçir dedim. Zaten bizim bir şey yaptığımızda yok ne sinemaya gideriz ne bir konsere. Kendi halimizde olmamızda suç. Bunları yapsak kıyamet kopar herhalde ben artık ne yapacağımı şaşırdım. Eşim sürekli arada kalıyor. O sustukça ben sinirleniyorum. Böyle olunca ağır sözler söylüyorum. Eşim bu sabah ilk defa ağladı. Sen benden vaz mı geçtin diyerek. Onu da üzmek istemiyorum. Ama artık bende üzülmek istemiyorum.
Gizli KullanıcıOnu bırakamıyorum ne yapabilirim
Beni sevmiyor her yazdigimda seni istemiyorum diyor ama ben buna rağmen yazıyorum. Eskiden yazdigimda en azından bir ışık vardı şuan o bile yok ama ben hâlâ yazıyorum. Artık sevdiğimi düşünmüyorum bir nevi bir alışkanlık bir yıldir hayatımda sonuçta. Ama bu döngüden bıktım. Ona yazıyorum bazen güzel cevap veriyor seviniyorum bazen çok kötü cevap veriyorum yıkılıyorum. Ufacık bir şeyi bile beni mutlu ediyor ama ufacık bir şeyi de beni çok üzüyor. Ben ona onu anlattım. O kişinin ben olduğumu ve anlattığım kişinin o olduğunu bilmiyordu. O bile kendine çok sayıp sövdü. Ben olsam böyle birisi beni böyle sevse tapardım ona dedi. O benim bir mesajimi bile artık görmek istemiyor. Ona onu anlattıktan sonra benim oldugumu söyledim hemen hakaretler edip engelledi beni. Kendince çok iyiyim diye geçiniyor hatta öyle sanirim çünkü yoldan geçen her hangi birisine bile çok iyi davranabilir ama bana gelince çok kötü oluyor nedeni ise onu çok bunaltiyormusum sevmiyormus beni. Bende onu artık sevmek aklımdan tamamen silmek istiyorum ama ne kadar denesemde olmuyor ne yapabilirim?
Gizli KullanıcıKaygimi nasıl azaltabilirim
Kendime nasıl yeterli olurum ozguvenimi nasıl yukseltirim kaygım nasıl gider ofkeme nasıl kontrol ederim hayatımda işime kariyerime nasıl odaklandım herkese doğru neden sinirli görünüyorum sevimsiz yere düşüyorum işime bazı şeyde saldırı oluyor nasıl sabırlı olurum. esimle bile sürekli tartışıyoruz bana nasıl yardımcı olursunuz migren var yıllardır bu hastalık var eşim kabul etmiyor böyle davraninca bosancak yardım edin lütfen istemiyorum boşanmak eşimden böyle davranınca yanlış anlasiliyorum
Gizli KullanıcıYakışıklı hemcins görünce moralim bozuluyor
Kendimi çok çirkin hissediyorum kendimi bildim bileli böyle düşünüyorum. Bana çok çirkin olduğumu da yakışıklı olduğumu da iddia eden kızlar ve erkekler oldu flört vs romantik ilişkim de oldu ama ben yine de kendimi yetersiz hissediyorum çünkü yüzümü çok beğenmiyorum ayrıca kısa boylu ve cılızım yakışıklı erkek görünce çok kıskanıyorum ben niye öyle değilim diyorum öyleleri varken kim beni tercih etsin diye düşünüyorum bu da moralimi bozuyor. Gerçeklik payı var aslında düşündüğüm şeyin ama bu durumu atlatmasam da nasıl moralimi bozmadan kanıksarım merak ediyorum
MoralimyokKendime yeniden nasıl güvenebilirim?
Merhaba, Ben eskiden her şeyin yoluna gireceğini düşünen biriydim. Şimdi ise kaygılı bir insana dönüştüm. Gelecek sürekli kafamı kurcalıyor. İki üniversite mezunuyum ama insanların içinde sanki hiçbir şey yapmamışım gibi davranılıyor sessiz ve çekingen olmamdan dolayı. Bu durum da beni gittikçe yalnızlaştırdı kendimi başarısız ve özgüvensiz hissediyorum. Kendimi iyi anlatamıyorum. Odaklanamıyorum. Hiçbir şey yapmıyormuşum gibi geliyor aileme de ama iç dünyamda kendimi çok yorgun hissediyorum. Sanki her şeyi bilmem gerekiyormuş gibi hissediyorum. İş başvuruları yapıyorum herkes sürekli benim eksikliklerime odaklanıyorlar. Hep başkaları örnek gösteriliyor. Evleniyorlar, işe giriyorlar. Sanki toplumdan soyutlanmış gibi hissediyorum. Böyle olunca da kendimde olan özellikleri düzeltmem gerekiyormuş gibi geliyor. Böyle olunca da bir kısır döngü içinde sıkışıp kalıyorum.
Gizli KullanıcıErteleme hastalığımı ve gelecek kaygımı nasıl azaltabilirim?
Sürekli erteliyorum ama her zaman oluyor bu yarın yaparım diyorum yapmıyorum böyle olunca moralim bozuluyor günü boş geçirmek istemiyorum istediğim gibi günden verim almak istiyorum günü dolu dolu geçirmek kendimi geliştirmek istiyorum ama böyle olmuyor ertelemeden dolayı sürekli gelecek kaygısı yaşıyorum çünkü günü boş geçiriyorum ben planlı programlı ilerlemek istiyorum geleceğim için adım atmak istiyorum elimden geleni yapmak istiyorum fakat olmuyor her seferinde bi aksilik oluyor tam başlıcam bişey çıkıyor sonra saat geç oluyor yarına artık diyorum bugünde aynısı oluyor
Gizli Kullanıcı
