Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu
Zihinsel sağlığınıza dair sorulara uzman psikologlardan yanıt alın. Psikolojik desteğin en ulaşılabilir adresindesiniz.
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Filtrele
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Geçmişte yaşadığım olayları nasıl unutabilirim
küçüken çok dışlandım ailemden dolayı ve şuan takıntılı ve çok düşünüyorum kendimi hiç iyi hissetmiyorum zarar veriyorum kendime geceleri yatamıyorum çok düşünmekten nefesim daralıyor elim titriyor durduk yere aglıyorum olumlu konuşamıyorum ölüm korkusu var sanki beni öldüreceklermiş gibi bişey olucakmış gibi düşünüyorum korkuyorum titriyorum sürekli geçmişimide unatamıyorum gelecegime de bakamıyorum evliyim ve eşimide çok olumsuz etkiliyorum yardım edin lütfen kendimde degilim
Gizli Kullanıcı
Sevgilimle ilişkimi nasıl düzeltebilirim?
Bundan beş ay önce kadar çok güzel bir ilişkimiz vardı. Birbirimize karşı sevgi, saygı ve anlayışla yaklaşırdık. Birbirimizi güzel sözler söyleyip mutlu ederdik birbirimizi. Kavga etsek bile bir yolunu bulup düzeltirdik ama sonra sürekli kavga etmeye başladık ve ben sürekli kavgalarda suçlu konumuna düşüp beni anlamasını istediğim için uzatarak konuşmaya başladım ve bundan dolayı bana hep kızıp "sus, konuşma, uzatma" gibi şeyler söyleyip dinlememeye başladı. Kavga edince içimdekileri ona söylemek için anlaması için açık açık uzun uzun yazıyorum evet ama bunları umursamıyor ve okumuyor. Uzatıyorsun ortada bir şey yok kendin büyütüyorsun diyor. Evet belki de bir şey yok ama onun o soğuk ve uzak tavrı beni sanki bir şey varmış gibi kavgaya itiyor ve anlaşılmadığımı düşündüğüm için fazla konuşuyorumdur. Bu kavgalardan ikimizde çok yorulduk farkındayım görüyorum bunu. Bazen beni üzecek kıracak bir şeyler söylüyor ve ben kavga etmeye başlayınca sen uzatıyorsun şakasına yaptım diyip geçiyor. Böyle şeylerin şakası olmayacağını ve komik olmadığını söylüyorum. Sürekli kavga çıkartan taraf olmak istemiyorum. Bu kadar uzatmak istemiyorum ama ne yazık ki susamıyorum. Ne kadar üzüldüğümü kırıldığımı görsün istiyorum. Onu çok seviyorum ve ilişkimi düzeltmek bu sıkıntıları yine aşmak istiyorum.
Gizli KullanıcıKendimden nefret ediyorum neden?
Kendimden nefret ediyorum ailem yüzünden baskıcı olmaları herseyde benim suçlanmam zoruma gidiyor artık kendi hayatımdan endişe ediyorum bi gelecek düşünemiyorum kaygılanıyorum kafam çok karışık yani o kadar çok şey anlatmak istiyorum ki size karşı ailem beni hep karanlığa terk ediyor çocukluk travmalarım aklıma gelıyo uyuyamıyorum geceleri gecer sanıyorum canım daha çok yanıyo kafam çok karışık yardım et bana lütfen
Gizli Kullanıcısevgilimle nasıl geri barışırım
ayrıldık ve ayrılmadan önce benleyken telefonunu kurcaladığım zaman yazışmalarını sildiği kızla sevgili oldu aldatılmış olmaktan şüpheleniyorum aldatsa bile onu çok seviyorum barışmak istiyorum ama onun şuan ki haliyle değil eski halini istiyorum bu kadar zorda kalmamın sebebi onu sevmem değil eskiyi özlemem onunla beraber eskisi gibi olmak için her şeyimi veririm eski halimizi çok özlüyorum ve bundan dolayıda ağlamayı durduramıyorum
Gizli KullanıcıKendime nasıl odaklanabilirim
merhaba. ben saglıkcıyım. Dehb li nazik ve çok güzel bir kadınım. Fakat çocuklugumdan beri annem ve başka kadınlar tarafından zorbalandım,kırıldım. Özellikle otoriter figürler olan kadınlardı bunlar. İşin tuhaf tarafı okulda iş yerinde sürekli bazı kadınlar tarafından hedef seçilip mobbinge maruz kalıyorum ve kendimi savunamıyorum. Yeni bir iş yerine başladım baskın bir kadın arkadaşım var henüz yeni tanışıyoruz,ben ondan çekiniyorum ve onun yanında özgüvenim düşüyor. Sessizleşiyorum. Sonra kendime çok kızıyorum neden böyle ezik oldun diye. Travmalarım tetikleniyor. Kafamda sürekli bu travma var hayatıma odaklanamıyorum. Kadınlar beni sevecek mi onaylayacak mı diye. Bu saçma düşüncelerden çok sıkıldım artık. 27 yasındayım,çok zeki biriyim fakat bu tarz düşüncelerden kendimi geliştiremiyorum. Nasıl kendime odaklanabilirim,kendimi sevebilirim ve kadınların beni onaylamasından ve sevmesini umursamayabilirim. Tesekkürler.
Gizli KullanıcıHamileyken eşimin beni aldattiğini öğrendim
Ben hamileliğimin ilk aylarında eşimin beni duygusal ve fiziksel aldattığıni öğrendim. Ama eşim hic aldattigi icin pişman olmadi sadece benim hamileyken öğrendiğim için pişman olduğunu söyledi. Ben boşanmak ve evden gitmek istedim beni göndermiyor. Boşanmak istemiyor hic bir şey olmamış gibi hayatimiza devam etmemizi söyledi. Ben çok yoruldum kafamda binlerce sorular var ve ne yapacağımı bilmiyorum lütfen bana bir tavsiye verebilir misiniz!?
Gizli KullanıcıKarımla artık eskisi gibi anlaşamıyoruz
8 senedir evliyim ve evlilik sebebi ile yurt dışına çıktım ilk başlarda evliliğimiz gayet normal gidiyordu arada tartışsak bile bir şekilde çözüme ulaşıp hallediyorduk ama çocuklar doğduktan sonra eşim annelik görevini daha çok benimsedi ve aynı evde ayrı odalarda uyumaya başladık son üç yıldır ve son zamanlarda artık birbirimizi anlayamıyoruz ve her hareketim bir eleştiri konusu oluyor yakın arkadaşına evimizde olan her detayı benden önce anlatıyor bi şeye karar vermesi gerekirse artık fikir alma işini bile bırakti nerdeyse hiç birşey sormuyor sürekli kavga ortak bi aktivitemiz yok o dizi izliyor ben tarih programı falan oturup konuşamıyorum artık sürekli kavga son zamanlarda benden hamile kaldığı için pişman olduğunu bile söyledi ben evde durunca onu rahatsız ediyor muşum evde olmayınca akşamları en azından kafa dinliyorum diyor zaten bana yakınlık gösterme ve ilgi duyma yok nerdeyse hiç bir zaman olmadi ben de artık doldum bu yere kadar dayanamıyorum artık bir evde iki oda arkadaşı gibi yaşıyoruz
Gizli Kullanıcıask hayatı hakkında kafam cok karısık
kafam karmakarışık beynim ve kalbim sürekli tartışıyo sinir krizleri geciriyorum önümdeki yoldan nasıl ilerleyecegimi bilmiyorum neyi yanlıs yapıp neyi doğru yaptıgımı da bilmiyorum sürekli anlık krizlerim var bu yüzden bi uzmanla konusup hangi yoldan ilerlemem gerektiginin daha doğru olduğunu söylemesi gerek sürekli aglayasım geliyo ama aglayamıyorum artık caresiz hissediyorum ve baska biseye odaklanamıyorum sürekli o artık her gün basım agrıyo cünkü baska bisey düsünemiyorum
Gizli KullanıcıKızımla ilgili endişelerim
MerhabaBen 37 yasında 2 kız annesiyim. küçük kızım 8 yaşında geçtiğimiz ekim ayında oturduğumız mahallede küçük kızımı bir anda kayıp ettim ve 1 saate yakın aradım buldum . ama çok kötü bir zaman dilimiydi o süre nefes alamadığımı hissettim . ama o günden bu yana kızımla korktuğum için yine aynı şeyi yaşarım diye hiç yanlız dışarı çıkmadım . ve kızımı okul gezilerine felan giderkende hep endişe ile gönderiyorum korkuyorum bana destek olur musunuz?
Gizli KullanıcıBir erkeği kaybetme korkusu nasıl verilir?
Benim yaklaşık bir yıldır bir ilişkim var ve bu ilişkimde geçmişten kalan travmalarından dolayı hem aldatılma korkusu yaşıyorum hem aşırı olayları uzatıyorum ve erkek arkadaşım artık bana tepki veriyor ciddi anlamda bunaldı. Her şey benim suçum olduğunu düşünmüyorum o da çok ince davranmıyor her zaman ve artık kaybetme korkusu vermem gerektiğini düşünüyorum yoksa ilişkimiz gerçekten bitecek ve hiç iyi değilim. Ben de kaygılı bağlanma diyebiliriz her şey var yani resmen korkuyorum kaybetmekten artık kendi öz saygım bile kalmadı bana bağırdığında ettiğinde artık her şeyi kabulleniyorum yeter ki gitmesin aldatılma korkusu yaşıyorum sürekli bunu es geçmeye çalışıyorum yaşadığımız en ufak bir olayı ya da en büyük bu olayı haftalarca aylarca uzatıyorum aklından çıkmıyor bir anda gece yatagimda ağlayarak uyanıyorum bunu onunla artık konuşamıyorum çünkü bıktı ne yapacağımı bilmiyorum gerçekten psikoloğa da gittim zamanında faydası yok şu an iyice işler kötüye gitti benim şu anda gerçekten ilişkim de onun bana bağlanmasını sağlayacak ve benden korkacak kaybetmekten korkacak bir şeylere ihtiyacım var doğru veya yanlış umrumda değil açıkçası başka bir çarem kalmadı .
Gizli Kullanıcı
