Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu
Zihinsel sağlığınıza dair sorulara uzman psikologlardan yanıt alın. Psikolojik desteğin en ulaşılabilir adresindesiniz.
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Filtrele
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Sevildiğime şüphe duyduğum bir ilişkideyim ama gidemiyorum, sürekli veriyorum ama hiçbir karşılığı yok
Sevildiğimden emin olmadığım bir ilişkideyim hiç kimseye anlatamıyorum herkesten gizlemek zorunda olduğum bir ilişkideyim sürekli bir şeyler yapmak zorundayım tek bir hatam da gidecekmiş gibi ama ben gidemiyorum ne yaparsa yapsın canım inanılmaz acıyor nefes alamıyorum ondan uzaklaşınca her şeyin farkındayım ama yapamıyorum canım inanılmaz acıyorcanım bi iyi bi kötü ve ciddi konusunca diyoki ben senin yerinde olsam benden ayrılırım ama ayrılamıyorum
Gizli Kullanıcı
dışlanmış hissediyorum nasıl dışlanmış hissetmeye karşı dik durabilirim
dışlanmış hissediyorum en yakın arkadaşlarımla konuşmuyorum birden bire beni çıkardılar ve ben buna çok üzülüyorum kalbim acıyor neden bilmiyorum ama bir şekilde gerçekten insanların gerçek yüzünü görmüş oldum. resmen yapmadığım şey hakkında bana suç attılar ve benle ilişkilerini kestiler ve bende bunu kendime yedirmek istiyorum dışlanmış hissetmek istemiyorum bunun için neler yapabilirim. kalbimin iyi olması için neler yapmam lazım lütfen?
Gizli KullanıcıSosyal Kaygı, İletişim Sırasında Oluşan Bedensel Tepkiler ve Gelecek / Evlilik Üzerine Yaşadığım Yoğun Baskı
Merhaba Hocam,Ben 27 yaşında, kamu kurumunda idari büro görevlisi olarak çalışan, hafif fiziksel engelli bir erkeğim. Sosyal ortamlarda yaşadığım yoğun kaygılar hayatımı ciddi şekilde kısıtlıyor. Özellikle üstlerimle veya karşı cinsle iletişim kurarken, içimi büyük bir panik kaplıyor. O esnada göz teması kuramıyorum ve çenemde iradem dışında, istemsiz bir seğirme ve kasılma meydana geliyor. Karşı tarafın bunu fark etmesinden yoğun bir utanç duyduğum için iletişimi kesip hemen odama kaçıyorum. Ailemle de evlilik konusunda derin bir vizyon çatışması içindeyim. Babam engelim sebebiyle bana "Zihinsel hariç ne bulursak kabulümüz, düzgün biri seni 3 günde bırakır" gibi acımasız senaryolarla yaklaşıyor ve özgüvenimi zedeliyor. Bense helal lokma kazanan bir memur olarak; birbirimizi çok seveceğimiz, gıptayla bakılacak, şefkat dolu asil bir yuva kurmak istiyorum. Ancak bu baskılar ve reddedilme korkusu beni kronik bir yalnızlığa ve huysuzluğa sürüklüyor. İnsanların yüzüne korkusuzca bakabilmek, bu istemsiz çene kasılmalarımı kontrol altına almak ve içimdeki değersizlik hissini aşmak için nasıl bir tedavi yolu izlemeliyim? Bu durum aşılabilir mi? Teşekkürler.
Gizli KullanıcıMerhaba lütfen bakarmısınız ilişki okb yaşıyorum
İlişkimle ilgili sürekli beynimde olumsuz negatif düşünceler var uzun zamandır böyle sanki gerçekmiş gibi algılıyor beynim düşümdüğüm şeyi uzun zamandır böyle beynimde korku stres kaygı sürekli böyle ve günlük hayatımı çok etkiliyor napabilirim bilmiyorum beynim susmuyor sürekli kötü senaryolar üretiyor beynimin alarm sistemi hiç bi zaman kapanmıyor her zaman açık gibi yani gitsin diye uğraştıkca sanki daha da gitmedi gibi
Gizli KullanıcıSürekli kendimi diğer insanlarla kıyaslıyorum vasıfsız hissediyorum bunu nasıl aşabilirim
Çok özgüvensizim sürekli kendimi diğer insanlardan düşük görüyorum dış görünüş iş maddi manevi ve böyle olunca moralim çok bozuluyor mesela güzel bakımlı kız gördüğüm de kendimi çok çirkin hissediyorum ya da gezen birini gördüğüm de diyorum ki ben evde oturuyorum insanlar ne güzel para kazanıyor kendilerine harcıyorla kendimi aşağılıyorum ve bu erkek arkadaşı ilişkilerimde de güvensizliğe sebep oluyor kendi kendime o kadar güzel elinde iş tutan kızlar var neden ben deyip sorguluyorum ve bazen de bunun yüzünden kavga ediyorum kendime olan güvenimi tekrar kazanmak istiyorum
Gizli Kullanıcıbu sorunlarımı nasıl çözebilirim
Ben 9-10 yaşlarındayken yatılı okula verildim şuan 20 yaşındayım ünide yurttayım, bu yaşıma kadar aldatıldım terkedildim dost kazığı aileden fizilsel psikolojik şiddet gördüm aç, parasız, dışlanmış, zorbalanmış her türlü şeyi yaşadım dışarıdan kimse beni yıkamadı ben savaştım ama kendi içimde yenildim baskıcı takıntılı stresli anksiyeteli OKBli kaygılı bağlanan biri oldum yazık ettim kendime bir çocukluk genclik borçluyum. Çok güzel giden bir ilişkim var bu huylarım yüzünden onu kaybetmek istemiyorum kendi hayatımı mahvettim ışığımı söndürdüm içsel ve geçmişten gelen savaşlarım ve çatışmalarım yüzünden onu vuramam bana yardım edin ben kendi hayatımı mahvettim yakın tarihte sınavım var ama çalışmaya mecalim hevesim bile kalmadı ama mecburum bu histen nefret ediyorum eğer düzelemezsem bir çoçuklugum yandı gencligim de yanıcak cebimde 3 kurusum bile olmayacak okb ve kaygılı bağlanmayı yenemiyorum sürekli ne yaptığını nerde olduğunu bilmek istiyorum ayrılır diye korkuyorum hep telefona bakmayınca kendimi kaybediyorum ben bakabiliyorsam herkes oda bakabilir diyorum o bakmıyor her zaman çok kaygılı endişeli panik atak biriyim
Gizli KullanıcıKaç aydır hiç iyi değilmişim inişli çıkışlı sürekli nasıl kurtulurum
Kaç aydır hep bir problem yaşıyorum ve mutlu oluyorum diyelim sonrası mutsuzum düzelmiyo hayatım bitmiş gibi hissediyorum ne yapmalıyım bilmiyorum çıkış yolu arıyorum artık bunaldım aynı şeyleri yaşamaktan sonsuz uykuya dalsam anca rahatlarım ve son yaşadığım olayda patladım biraz eski sevgilim benden ayrıldı işi yüzünden gayette üzülmüş gibiydi sonra sevgili yaptı onu öğrendim çok yıprandım dün öğrendim bi çıkış yolu
Gizli Kullanıcıinsanlara hayır demekten korkuyorum
oda arkadaşım aynı zamanda sınıf arkadaşım gergin yapılı biri ama onu kafamda aşırı büyütüyorum mutluluğum üzüntüm duygu durumum onun bana davranış şekline göre belirleniyor ve stres kaygı yaptıkça yemeden içmeden kesilip mide ağrısı bulantısı yaşıyorum antideprasanlar etki etmedi fonksera kullandım en son etki etmedi bıraktım şimdi bıraktığımın 6. günündeyim ve beynim çok karışık arkadaşıma normal davranamıyorum bu şekilde yani .
Gizli KullanıcıAilemle aramız iyi değil okul sağlık baskı hepsi üst üste geliyor artık dayanamıyorum
Mesela okulda konulardan çok geri kaldım hastalığım yüzünden gitmek istemiyorum ama ailem bu konu üzerine çok baskı yapıyor sürekli benden nefret edermiş gibi kelimeler falan kimse yanımda durmuyor artık dayanamıyorum sürekli hastalık çıkıyor ve mesela karnım ağrıyor bunu söylüyorum bıkkın bir şekilde umursama işte kendini dinleme falan böbreğimde kist taş ve protein kaçağı var çölyak var ağrı yapıyor artık yaşamak istemiyorum bu evde yoksa akıl sağlığımızda kaybetmek üzereyim destek isteyemiyorum kimseden sadece yardım bir çare
Gizli KullanıcıNe istediğimi bilmiyorum
Boşanmış maddi destek almadan asgari ücretle çalışan üç çocuklu bir kadınım hiçbir şeye yetişemediğimi düşünüyorum hayatımda ki adamda bekar ben evlilik isterken onun acabaları var sorumluluktan kaynaklı ama o da çok fedakar maddi ve manevi olarak çocuklarıma da bana da şu anda cezaevinde bu insan genel olarak ben ne yapmalıyım bilmiyorum hayatıma dair tamamen boşlukta hissediyorum yön bulmak istiyorum artık hayatımda
Gizli Kullanıcı
