Psk. Sıla SÜVARİ

Merhaba sevgili danışan, yaşadığınız durumun size hissettirdiği zorluğu içtenlikle anladığımı belirtmeliyim. Zor bir durum yaşıyorsunuz ve bunu neden yaşadığnızı öğrenmekle birlikte bundan kurtulmak istiyorsunuz. Bu doğal ve samimi isteğinizi takdir ettiğimi söyleyerek başlamak istedim. Şimdi bu sorunu neden yaşıyor olabildiğinizi ve nasıl başa çıkabileceğinizi konuşalım. Zihnimiz ''yarım kalmış'' ilişkiler üzerinden bizi tetikleyebilir çünkü bunu zihinde canlı tutmaya meyillidir. Duygusal boşluk anlarında daha çok aklınıza geldiğinizden bahsetmişsiniz bu çok olağan ve beklendik bir durum çünkü zihin duygusal boşlukta veya zorluk hissettiğinde en güvenli, en ''idealize edilmiş'' sığınağa kaçma eğilimi gösterir. 9 yıldır zihninizde olan bu figür gerçekte var olan haliyle değil de kişinin zihninde oluşturduğu hayali bir güvenli alan işlevi görüyor olabilir. Bu yüzdendir ki aklınıza bu kişi sürekli gelmektedir. Pekii, bu durumla nasıl başa çıkabilirsiniz ?Öncelikle zihninizin o kişiye gitmesine izin verin ancak bunu yargılamayın. '' Şu an yine onu düşünüyorum çünkü kendimi yalnız veya boşlukta hissediyorum. '' diyerek tetikleyici unsuru yaklamaya çalışın. Daha sonra o kişiyi gerçek bir gözle ele alın. Bugün karşınıza çıksaydı hayatınızın tüm sorunlarını çözebilecek miydi ? Muhtelemen hayır. O gerçek bir insan değil, sizin zihninizin oluşturduğu bir sembol sadece. Ayrıca eski ilişkinizde hissettiğiniz suçluluk, aslında kendi içsel bölünmenizin bir yansımasıdır. Kendinize karşı şefkatli olun ve zihninize gelen düşüncelerin sorumluluğunun sizde olmadığını, zihnimize günde milyonlarca düşünce geldiğini unutmayın. Siz davranışlarınızdan sorumlusunuz ve zihninize gelen tekrar edici ve özellikle sizi de rahatsız eden düşünceler sonucunda siz kimseyi aldatmış olmuyor sadece zihninize gelmiş düşüncelere maruz kalmış oluyorsunuz. Bu düşüncelerle savaşmayın ya da bu düşüncelerden kaçmayın. Zihninize gelip ve gitmesine izin verin. Düşünceleri sadece izleyin, onlara müdahale etmeye çalışıp daha fazla didikklemeniz onların gelişini artıracaktır. Onların gelip gitmesine izin vermek bu düşüncelerin sönmesine izin vermek demektir. Böyle yaptığınız ölçüde bu düşüncelerden de rahatlıkla kurtulabilirsiniz. Evet, zorlu bir süreç ama atlatması asla imkansız değil. Siz bunu başarabilirsiniz. Dilerseniz bu süreçte psikolojik destek alıp bu süreci de kolaylaştırabilirsiniz. Sağlıcakla kalın !

Merhaba sevgili danışan, yaşadığınız durumu içtenlikle anlıyorum. Yaşadığınız tüm bu duygularla oluşan o ağır baskının 21 yaşında bir genç olarak son derece insani ve doğal olduğunu belirtmeliyim. Bir yandan kendi hedeflerin uğruna savaşırken diğer yandan aile beklentisi ve gelecek kaygısı arasında sıkışıp kalmak ruhen ve zihnen insanı çok yoran bir unsurdur. Odağınızı başkalarının başardıklarına değil ‘’Ben ne istiyorum ? ‘’ sorusuna çevirmelisiniz ,aynı şekilde ‘’Ben ne yapabilirim ? ‘’ kısmına odaklanmak sana sizin için uygun fırsatları görme imkanı sunar. Hem kendinizin hemde partnerinizin geleceğini tek başınıza sırtlanmaya çalışıyorsunuz. Partnerinize kıymet göstermeniz çok değerli fakat uzun vadede bu yaptığınız durum sizi yormaya devam eder. Bunun yerine tüm dünyanın veya ikinizin sorumluluğunun yalnızca size ait olmadığını ikinizin de uğraş göstermesinin olağan olduğunu kendinize hatırlatmalısınız. Aileler genellikle kendi güvence arayışlarını çocuklarına yansıtırlar. Bu onların kötü niyetinden değil de belirsizliklerden korkmalarındandır. Ailenizle çatışmadan onlara sınır koymayı deneyin. Bunu ‘’sizin benim için endişelendiğinizi biliyorum ama sevmediğim bir mesleği bir ömür yapmak beni ruhsal olarak tüketecek ve mutsuz hissettirecektir. ‘’ cümlesini aktararak yapabilirsiniz. ‘’Kesin iş garantisi olan ‘’ bir bölüm günümüz dünyasında neredeyse yok denecek kadar azdır. Bu yüzden kararlarınızı ‘’kesinlik’’ üzerinden değil de ‘’yetenek, ilgi ve sürdürülebilirlik’’ açısından değerlendirme almanızı tavsiye ediyorum. Sevmediğiniz bir bölümde kalmak sizi etkiliyorsa ki etkilemesi çok olası bir sebeptir, geçmek istediğiniz alanda araştırmalar yapıp bu alanda çalışan veya staj yapan insanlarla iletişim kurup ve de gerçekten isteyip istemediğinize karar verin. Adım attıkça çaresizlik ve çabasızlık hissi yerini kontrol hissine bırakacaktır. Bu ise sizin kaygılandığınız durumların azalmasına sebep olacaktır. Kaygı, bugün olan enerjini çalan gelecekteki bir hayalettir. Kendinizin ve partnerinizin çabasını destekleyin ve geleceği adım adım inşa edeceğinizi kabul edin. Unutmayın gelecek için kaygılanmak gelecekteki bir şeyi değiştirmez ama bugün atacağınız doğru adımlar geleceğinizi şekillendirir. O yüzden gereken araştırmaları yapıp size uygun adımları atarsanız gelecek kaygınız da aynı oranda azalacak, kontrol edeceğiniz seviyeye gelecektir. Etraftan gelen seslere kulak asmayıp kendi yolunuzda ilerlemeye başladıkça geleceğin sizin için şekillendiğini görmüş olacaksınız . Herkes kendi fikrini söylemekte,sınırlar ölçüsünde, özgürdür fakat sizin yolunuzu yine siz çizebilecek iradeye sahipsiniz. Bunu kendinize hatırlatmayı ihmal etmeyin. Sağlıcakla kalın…

Merhaba sevgili danışan, öncelikle yaşadığınız zor süreci içtenlikle anlıyorum. Muhtemelen bu diken üstünde gibi hissetmenize sebep olan düşünceler sizi günlük hayattan da alıkoyuyordur ve bu aslında sizi kötü etkileyen bir etmene daha sebebiyet veriyordur. Anlattıklarınız belirsizliğe karşı hassasiyet ve kaygı içeriyor. Siz ‘’acaba benden soğudu mu ?’’ gibi soruları kendinize sorarken zihniniz tehdit arama döngüsüne giriyor. Fakat sorun şu ki her hareketi kontrol ve analiz etmek kısa süreliğine ‘’kontrol bende’’ hissini oluştursa da uzun vadede kaygıyı daha çok güçlendirecektir. Burada önemli bir ayrım var. Birincisi ‘’gerçek olan gerçeklik’’ ikincisi ‘’sizin zihninizde oluşan gerçeklik’’ ; gerçeklik, mesajına 2 saat sonra cevap verilmesi olsa da sizin zihnindeki gerçeklik size ‘’benden soğudu’’ gibi mesajlar veriyor oysa bu aslında bir zihinsel yanılsama olabilir. Bunu anlayabilmek adına ‘’diğer ihtimaller ne?’’ sorusunu kendinize yöneltebilirsiniz. Örneğin 2 saat boyunca bir film izlemiş de olabilir veya yürüyüşe çıkmış olabilir. O an düşüncelerde boğuşurken kendinize bunu hatırlatmanız size gerçekliğe dönüş yolu sağlayıp kaygı seviyenizi azaltabilecektir. ‘’Bu ne kadar devam edecek ?’’ sorusunun cevabı ise sizin bu düşünce döngüsünü besleyen davranışları yönetilebilir hale gelmenizle doğru orantılı denebilir. Bunu yapmanın en güzel yollarından biri ise kendinize yatırım yapmanızdır. Bunu kendinize zaman ayırdıkça başarabilirsiniz. Hobilerinizle ilgilenmek, sevdiklerinize vakit ayırmak, müzik eşliğinde yürüyüşler yapmak; küçük görünse de kendinize yapabileceğiniz en büyük iyiliklerden ve yatırımlardan olacaktır. Yoğun kaygı anlarında ve düşünce çıkmazına girdiğinizde ise ‘’elimde somut kanıt var mı?’’ sorusunu kendinize yöneltmeniz o an düşüncelerinizin gerçek mi yoksa kaygının cümlelerimi olduğunu anlamanıza yardımcı olmuş olabilir ve de bu ayırt ediş sizi daha sakin bir ruh haline büründürecektir. Eğer düşüncelerinizle ilgilenmek sizi günlük hayattan da uzaklaştırıyor ve sürekli kaygılı hissediyorsanız ben ve diğer psikolog arkadaşlarımız size yardım için buradayız, sağlıcakla kalınız.

Merhaba sevgili danışan,anlattıklarınızı ve içinde bulunduğunuz yoğun duyguları çok iyi anlıyorum. Bazen ilişkiler içinde çaba göstermek veya çaba görmek eş zamanlı olmayabiliyor. Ancak bunun tolere edilmesi güç bir durum olarak değerlendirilip değerlendirilmeyeceği kişinin bakış açısına ve inisiyatifine bağlıdır. İlişkinizin dinamiklerini genel anlamda bilemesem de anlattıklarınız doğrultusunda kendi değerlendirmelerimi yaparak size birkaç şey söylemek istedim. İlişki içerisinde bazen neden bu ilişkinin içinde olduğumuzu ya da bu ilişkinin bize neler kazandırıp neler kaybettirdiğini göremeyebiliyoruz. Böyle durumlarda çaba göstersek de göstermesek de aslında üzerinde düşünülmesi gereken asıl konudan uzaklaşabiliyoruz. Kendinize ve ilişkinize dışarıdan bir gözle bakmayı deneyebilirsiniz. Bu, bazı sorulara daha kolay yanıt bulmanıza yardımcı olabilir. Kendinize, "Bu ilişki için neden çabalıyorum?" ya da "Bu ilişki için gösterdiğim çaba karşılığını görüyor mu? Yeterince çaba gösteriyor muyum?" gibi sorular sormanız, ilişkinizi daha objektif bir şekilde değerlendirmenize destek sağlayabilir. Aynı şekilde, benzer bir ilişkiyi en sevdiğiniz yakınınızın yaşadığını hayal edin ve ona ne tavsiye edeceğinizi düşünün. Bu yaklaşım, belki de kendinize göstermeyi ihmal ettiğiniz öz şefkati fark etmenize yardımcı olabilir. İlişki içerisinde kaygılarımızı ve kırgınlıklarımızı paylaşmak, ilişkinin gidişatını büyük ölçüde etkileyebilir. Siz de kaygılarınızı ve kırgınlıklarınızı içinizde yaşıyor, yalnızca çözüm odaklı olmaya çalışıyorsanız, bu durum uzun vadede sizi yıpratabilir ve çaba göstermeye dahi gücünüzün kalmadığı bir noktaya getirebilir. Bu nedenle, çaba göstermenin yanı sıra o an hissettiğiniz duyguları ve kırgınlıkları ifade edebilmeniz de oldukça önemlidir. Eğer kırgınlıklarınızı ve kaygılarınızı partnerinizle paylaşabilecek bir ortamın oluşmadığını düşünüyorsanız, profesyonel destek almayı değerlendirebilir ve ilişkinizi bir çift terapisti eşliğinde ele almayı düşünebilirsiniz.