Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu

EVLİLİK HAKKINDA DÜŞÜNCELER

daha çok gencim baya gencim ama hatta evlilik konuşucak yaşlara bile girmedim ama büyüdüğümde evlenmek istemiyorum yani istememe sebebim dramlık bir yerden değil dümdüz istemiyorum saçma buluyorum hatta. ben tek başıma vallahi çok mutluyum kimseye bağlı olmayan biriyim her anlamda ne aileme ne arkadaşlarıma bir gün yalnız kalsam bile kötü hissetmem tuhaf hissederim ama böylesi daha iyi yani açıkçası bir müslüman olarak evlilik çocuk sahibi olma veya sev****** eylemi bile insan olmama rağmen tuhaf geliyor yani hiç olmasa daha iyi sanki daha farklı olabilirdi dünya diyorum yani evlenmek kavramı gerçekten çok tuhaf geliyor ben kendimi bildim bileli hiç evlenmek istemedim hiç gelinliğin içinde kendimi hayal edemiyorum. asıl sorun şu bakın çok baskın bir isteksizlik bu ve bir gün fikrim değişir diye korkacak kadar ciddiyim veya sırf bu yüzden annemle gerçekleşen bir muhabbet bile canımı çok sıkıyor. hem de çok fazla sıkıyor. açıkçası hep bağımsız kendi düşüncesine inanan kendine dönük biri oldum duygusal anlamda sadece birinden tabiki hoşlandım denir mi bilmem de bir şeyler hissettim okey ama bu kadar yani ilerisini ne istedim ne de bir şey hayal ettim yani o yüzden dediğim gibi duyguyla kaldı o his ve öyle de kalmasını istedim. çünkü ben saçma gelicek belki ama psikolojiyle ilgili bir bilgim yok evet farkındayım ama mesela bende klostrofobiydi galiba adı belki yanlış hatırlıyorum bir yerde kapalı kalma korkusu ben hareketlerimin sınırlanması kendi düşüncelerim olarakta sınırlanmayı çok nefret eden biriyim ve bunların hepsi birbiriyle alakalı sanki kim nefret etmez ayrı ama yani özgürlük kuş gibi uçuyor gibi hissetmek derin nefes almak tek başıma huzur içinde oturmak bunlar bana iyi geliyor vallahi bakın yaşlanınca da tek başıma kasaba gibi bir yerde bahçeli bir evde yaşar ve cafe işletirim dinime dönük olurum yaşlanır giderim. evlenme ihtimali felaket rahatsız ediyor düşüncesi. dinen sıkıntımı emin değilim ama yine mantık kuruyorum sünnet olan bir şey herkesin yapabileceği bir şey olsaydı farz olurdu sanki:) kader konusu da anlamıyorum kaderimde varsa ve istek yoksa zamanla benden bağımsız rabbim kalbime o isteği koyucak ve evlenicek miyim çok korkunç. umarım ne dinen ne de başka anlamda kötü şeyler söylemiyorumdur ama ben buyum. ve mutluyum. çok kaygılıyım ciddi. biri gelecekten gelip ne evlenme konusu hakkında biriyle tartışıyorsun ne de evleniyorsun olmuyor dese içime öyle su serpilir ki size anlatamam🥹 gerçekten iyice analiz etmenizi istiyorum. sağlıcakla.

Anksiyete yasiyorum ve ilac kullaniyorum bunu duzeltmek istiyorum.

Anksiyeteyi nasil yenerim. Ilaclarimdan nasil kurtulurum. Bir de isitme kaybim var ve psikolojik oldugunu dusunuyorum. Bunlar bende cok fazla merak uyandiriyor ve uykularimi bozuyor. Ve hastaligimin giderek arttigini dusunmeye basladim oyle de hissediyorum. Doktorlar artik bana hic guven vermiyor. O kadar test o kadar cok tahlil yaptirdim ki artik cok sıkıldım buna bi care bulmak istiyorum lutfen cevap almamda yardimci olun lutfen

Kendimi neden sürekli yetersiz hissediyorum

Kilomdan rahatsız oluyorum ve bu özgüvenimi kırıyor kimsenin beni sevmeyecegini düşünüyorum sevilmiyorum yani arkadaș aşk aile zaten aşık olsamda karşi tarafin olcagini zannetmiyorum üzülüyorum kendimi çok çirkin hissediyorum ne yapsam da güzel olamiyorum yetersiz hissediyorum mesela arkadaşlarima yazanlar oluyo istek atan oluyor ama bana olmuyor bu benden mi kaynakli sirf bi ortamda beni fark etsinler diye 40 takla atiyorum ben

İletişim

İlişkide değeri nasıl anlarız

Merhabalar hocam 1 yıla yakındır hayatımdaki erkek arkadaşım beni doğru düzgün aramaz bundan bazen rahatsız olurum iletişim kurduğumuzda çok kez derimde ama bana hep haklısın canım doğrudur der haftada 1 veya 2 kez arar gün içinde ise mesajlama olur oda kısa sürer konu özlemekse sohbet uzar ama onun dışı da hep böyle nasılsın iyiyim aşkım sen nasılsın iyiyim bitanem diye ama doğru düzgün sohbet olmaz iş yerinde olduğunda da ilgilenmediginde mesajda şunu der bugün seninle ilgilenemedim canım kusura bakma özür dilerim beni aradığında da kısa sürer pek uzun konuşamaz bana sanki sohbet etmeyi beceremiyor gbi geliyor çekiniyor veya uzatamıyor sohbeti hafta sonuda evde olur ama yine aramaz bu beni incitiyor bir mesaja bazen 2 saat sonra dahi yazabiliyor hayatında birimi var derseniz bu konuda şifreleri özgürce veriyor ama arama konusunda napabilirim bilmiyorum ben onun sesini duymaya bazen ihtiyaç gibi hissediyorum onun bunu anladıgını ama bu konuda yapıcam edicem deyip yapmadıgını hep sonraya bırakıp ne zaman isterse o zaman yaptıgını görüyorum sensiz yapamam da diyor ama bu aramaması beni üzüyor napabilirim sizce ben geri çekildim aramayacağım çünkü

Aile

Sinirimi nasıl kontrol edebilirim

Eşimle doğru iletişim kuramıyorum birşey söylediğimde tersliyor damarıma basıyor ve bende bağırıp çağırıyorum böyle biri olmak istemiyorum önceden sakin kalan arkadaş çevresi olan eğlenmeyi bilen biriydim şimdi öyle değilim mutsuzum eşimden destek görmek istiyorum ama göremiyorum Bağıran biri olmak istemiyorum eşim karşımda sakince duruyor ve krizlerimi izliyip dalga geçiyor ne yapacağımı bilmiyorum çok yoruldum ve düzelmek istiyorum böyle biri olmak istemiyorum

Sevgilimden ayrıldım

Sevgilimden ayrıldık beni o terk etti ilk sevgilimdi bana bağlanmadigini söyledi sonra sen istersen devam edelim dedi ben yine denerim dedi sonra Arkadaşimla konuşuyum seni tekrar ararım dedi bende kapattım ses attım arama beni seni unutmam gerekiyor dedim oda tamam kendine iyi bak dedi 2 gün sonra doğum günü mesajı yazmış sen benim temiz sayfamsın ayağına taş deyse içim yanar dedi sen benim temiz sayfamsın dedi ama ilişkide hep o bunalıyordu hemen kız eklemiş daha 1 hafta bile olmadı onu çok özlüyorum kendimi çok kötü hissediyorum bazen ağlıyorum hic bir şeyden zevk almıyorum ve sessiz şekilde geri dönmesini bekliyorum

5 yıllık ilişki sonrası ayrılık süreci ve yeniden iletişim konusunda yol haritası ihtiyacı

Merhaba, yaklaşık 5 yıllık bir ilişkim vardı. İlişkimizde son 8-9 ayda bazı problemler birikmeye başladı. Özellikle benim tarafımdan; eleştirel davranmak, onu yeterince güzel hissettirmemek, bazı konularda değiştirmeye çalışmak, kavgalarda savunmaya geçmek gibi hatalarım oldu. O da zamanla yorulduğunu söyledi. 26 Şubat’ta ilk ciddi ayrılık/ara verme süreci başladı. Bu süreçte ben çok kaybetme korkusu yaşadım ve fazla çözmeye çalışma, fazla iletişim kurma gibi davranışlarım oldu. 19 Mart’ta ise net şekilde ayrıldığımızı söyledi. O dönem yüz yüze görüşmek istemediğini de söyledi ve bu bende ciddi bir reddedilme korkusu bıraktı. Sonrasında yaklaşık 50 gün sessiz kaldım. Bu süreçte tamamen kopuk değildik; ailelerimizin iletişimi devam etti, bazı dolaylı sinyaller oldu. Daha sonra tekrar iletişim kurduk, ailece görüştük, sohbet ettik. Yakın zamanda da tesadüfen karşılaştık ve sıcak bir iletişim oldu. Tamamen soğuk veya nefret dolu davranmıyor ama aynı zamanda çok temkinli ve kontrollü davranıyor. Şu an benim en büyük problemim belirsizlik ve yoğun kaygı. Sürekli “ya tamamen bittiyse”, “ya yüz yüze görüşmek istemezse”, “ya tekrar reddedilirsem” gibi düşünceler yaşıyorum. Bazen her hareketi fazla analiz ediyorum ve zihnim çok yoruldu. Kendisinin anneme “1-2 ay kafamı toparlamam lazım” dediği olmuştu. Ben de şu an baskı yapmadan, biraz alan bırakarak ilerlemeye çalışıyorum. Planım bayram sonrası sakin ve baskısız şekilde yüz yüze konuşma teklif etmek. Benim sizden isteğim: - Bu süreçte nasıl bir iletişim dili kullanmam daha sağlıklı olur? - Ne kadar alan bırakmak doğru olur? - Yüz yüze görüşmede nasıl bir yaklaşım daha doğru olur? - Şu an yaşadığım yoğun kaygı ve sürekli kötü senaryo düşünme haliyle nasıl başa çıkabilirim? - Bu ilişki dinamiğinde en büyük riskler ve en sağlıklı yaklaşım sizce nedir? Gerçekçi ve psikolojik açıdan objektif bir değerlendirme almak istiyorum bu ilişkiyi kurtarmak için ne yapmam gerekiyor

geçmişteki ilişkilerime karşı takıntılılığımı aşamıyorum

sürekli düsünce icindeyim hic kafam susmuyor sureklı neden sorusu canlanıyor eski iliskilerime karsı takıntılıgım var sürekli nerde kimle napıyolar seklınde dusuncelerim var takıntılarım yuzunden iliskilerim yürümüyor sürekli kafamda senaryolar olustugu ıcın karsımdakı beni anlamıyor cok sıkılmıs hıssetmekteyım bir seyler icin hevesim kalmıyor anlasılmamak yoruyor karsımdakını cok iyi anlayıp yanında oluyorum sonra terk edılıyorum beni cok üzüyor ne yapacağımı artık bilmiyorum

Aldatıldığım insala hayaller kurmuştum, öğrenince dünyam başıma yıkıldı, ihaneti nasıl kabullenirim?

Birini çok sevdim, onunla gelecek hayalleri kurdum, daha önce ilişkim olmuştu ama bu ilişki için çok büyük umutlar besledim, zor biriydi ve ben onu bir şekilde hayatıma aldım, sonrasında benim tanıdığım kişi değişti. bambaşka biri oldu. aldatıldığımı öğrendiğimde dünyam başıma yıkıldı. başkasını sevdiğini öğrendim, sordum ona : neden aldattın dedim. sıkılmıştım dedi, özür bile dilemedi. Bu kişiyle çok büyük hayaller kurmuştum i, geleceğimi planlamıştım. Başka birisi olduğunu öğrenince düzenim bozuldu, 8 kilo verdim, uykularım kaçtı, hala da onun Yokluğunda kendimi eksik ve onsuz hissediyorum. Ben bu ihaneti nasıl kabullenirim? başkasını sevdiği için onu özgür bırakmam gerekiyor. Onu sevdiğimi hala biliyor. bazen bana unut beni diyor, kalp hastalığımı da bilmesine rağmen bana hep kaba davrandı. Beni hiç sevmemiş olabilir mi? Ya da yara bandı olarak kullanmış?, onun bu yaptığı ihaneti kabullenemiyorum.

Enayilik mi-ydi?

Hocam selamlar kolay gelsin. Hiç görmediğin bir kadına aşık olmak soru başlığındaki soruyla örtüşüyor mu acaba veya sebebi sizce nedir çekilen acının problem kaynağı sizin perspektifinizde nasıl görünüyor?VeSizce kaçıngan bağlanan insanların kaçıngan olma sebepleri kafalarındaki ütopyanın yıkılmasıyla bağlantılı bir durum veya kafalarındaki insanı sevme biçimlerinin değiştirilemeyecek kadar sağlam hayallerle sarmalayış biçimlerinin,koruma biçimidir mi?Bu tür insanlarla sağlıklı bir ilişki yaşanabilir mi veya yaşanmaya çalışılırsa meydana gelebilecek durumlar sizce her iki taraf için nasıl etkiler doğurur?