Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu

Ayrılık sonrası barışma süreci

Bir senelik bir ilişkim var. Başta toksik bir ilişkiden çıktığım için çok istekli başlamadım ama zamanla onun ilgisiyle duygularım güçlendi. o bunda bile yetersiz gördü . ilk başta direkt evlilik olarak gelmesi de beni korkutmuştu. İkimizin de güvensizlikleri oldu. İlişkinin başındatüm şeylerimi okumuş. telefon/mesaj kontrol etme ve eski ilişkileri kurcalama gibi güveni zedeleyen davranışlar yaşandı. Ben tekrar ettiğim için onun güveni ciddi şekilde sarsıldı. O da bir dönem telefonumu kontrol ediyormuş. Ağladığımız söz verdiğim bir dönemden sonra sözümü tutamamış oldum ama ex istek attı bir şey yapmadığım halde bunu içine atmış. .Sorunları konuşmak yerine içine kapanan, mesafe koyan ve zaman zaman cezalandırıcı davranan biri biraz Bu süreçte ilişkiyi bitirmedi ama uzun süre soğuk davrandı. anlık kavgayla bittikten sonra ben bu süreçte sorumlulyk aldım niyetimi çabalamak istediğimi söyledimSon 1,5 ayda ise tam bir ayrılık olmadı; sürekli yakınlaşıp uzaklaşma, belirsizlik ve göndermeli davranışlar yaşandı. Dün netlik istedim ve tamam dedi . Hâlâ kırgın kızgın ve benden emin değil ama beni sevdiğini ve bu yüzden gitmediğini söylüyor. ben de zamanla güvenebileceğini söylüyorum ama sürekli aynı şeylwre şnandırmaya çalışmak beni d eyorduBu durumda, güven sorunları ve duygusal iniş çıkışlar varken bu ilişkiyi sağlıklı şekilde sürdürebilmek için ne yapmalıyız?

Cinsellik

Sevgilim söylemedi

Kız arkadaşımla birbirimizi çok seviyoruz 1. 5 yılı geçiyor birlikteliğimiz. Benim cinselliğe tavrım belliydi uzaktım evlilik öncesi. Benim ilk ilişkim, kız arkadaşımın daha önce olmuş ve yaşamışlar bir şeyler. Ben sorduğumda hayır dedi ve biz bir şeyler yaşadık sonradan içimde bi kurt vardı tlfnonu kurcalayınca öğrendim sordum yalan söylediğini öğrendim. Kötü hissediyorum çıkmaza girdim ne yapmalıyım. Hem yalan söylediğini de hem de birşeyler yaşadığını atlatamıyorum. Duvar ördüm beynimde eskisi kadar hislerim yok ama ilişkiye yazık etmek istemiyorum

Aile

Merhaba babam neden Beni sevmez. Bana kizim degilsin dedi. Esimde ayrica cok duyarsiz. Cok moralim bozuk. Cogu zaman cekip gitmek isterim ama ozgur olarak Maddi durumum yok. O yuzden kalmaya mecburum bu sacmaligin icinde. Annem desen hasta. Bakim evinde. Kardeslerimle gorusmem. Onlarin tercihi. Yani kisacasi cok moralim bozuk. Bu yuzden intihari denedim ama yapamadim. Ve ozellikle esimin hic umurunda degil. Yardim edin lutfen.

27 yaşımda duygu hissetme yetimi kaybetmiş olmamın sebebi neler olabilir?

Merhaba hocam, 29 yaşındayım. çocukluğumdan beri hep asosyal biri oldum. Çocukluğumdan beri duygusal empati becerim de hep kısıtlı oldu. Başkasının sevinci bende genellikle sevinç uyandırmıyordu, başkasının üzüntüsü de bende genellikle üzüntü uyandırmadı, bazı istisnai olaylar hariç. Ama filmlerdeki karakterle duygusal empati kurabiliyordum. Gerçek hayatta duygusal empati becerim kısıtlı olsa da en azından duyarlıydım, hala da duyarlıyım. Ama insanlarla duygusal bağ kurabiliyordum. İnsanlara bağlanmak açısından yani. 26 yaşımdan itibaren annem dahil hiç kimseye duygusal bağ kuramıyorum. 27 yaşımdan itibaren karşı tarafın gülümsemesi durumunda o yüzündeki pozitif duygu bana geçip ben de gülümseme isteği uyandırmadı hiç, karşı tarafın anlattığı hiçbirsey bende gülümseme duygusu uyandırmıyor. Ayrıca 27 yaşımdan beri hiç sevinç hissetmedim. 28 yaşımdan beri de hiç üzüntü de hissetmedim. Şu an 29 yaşındayım. 15 yaşımdan 25 yaşıma kadar en büyük arzum romantik bir ilişki yaşamaktı ama 2 yıldır romantik bir ilişki yaşama isteği duymuyorum. Önceki 2 yıl sevinç,üzüntü ve duygusal bağ hissedemiyor olmaktan şikayetçiydim, ama son 1 yıldır sevinç, üzüntü ve duygusal bağ hissedememekten rahatsızlık bile duymuyorum, ki bunun sağlıklı bir tutum olmadığını kabul ediyorum. Film ve dizilerdeki olaylar karşısında samimi bir şekilde gülümseyebiliyorum, üzüntü de duyabiliyorum. Ama gerçek hayatta hiç yapamiyorum. depresyonum yok hiç psikotik bir nöbet de geçirmedim. Kendimde şizoid kişilik yapısı olabilir mi?

Kararsızlık ve ne hissettiğim bilmiyorum ne yapmalıyım?

Çoğu zaman emin olduğumda bile karar veremiyorum. Ne yapmak istediğimi, ne yapmam gerektiğini veya yapıp pişman olmaktan korkuyorum. Saçımı kestirmeye karar vermek bile aylarını alıyor bu ikili ilişkilerde bile böyle. Karşımdaki kişiyi gerçekten seviyor muyum yoksa yalnız kalmaktan mi korkuyorum bilmiyorum. Bir ortamda fikrimi belirttikten sonra pişman oluyorum. Gitmek mi kalmak mı istiyorum bilmiyorum. Bunu yaparsam geleceğimi nasıl etkileyecek korkum bunlarla nasıl baş edicem hic bilmiyorum. Aşırı stresim var günlük hayatta sürekli kafamda binlerce ihtimal ve hislerimi doğru ifade edemediğimi düşünüyorum

Kaygı

Yabancılaşma hissi

Merhaba bu hissi geçen sene de yine bu zamanlarda yaşamıştım çok garip bi şekilde evime aileme kendime yabancilasmistim bildiğim yerler bildiğim insanlari sanki tanımıyormuş gibi oldum birkaç hafta sürdü korkudan deliriyorum sanmıştım ama sonra üniversiteye geçince çok iyi geldi bana düzelmiştim şimdi yine son bir haftadır olmaya başladı bilmiyorum özellikle yazın evde kalınca mi oluyor diye düşünüyorum gecen sene çok zorlamisti internetten bakınca derealizasyon diye bir olaymış bu yine de içimi rahatlatmak için size danışmak istedim yine aynı hisler geliyor kendimi hissetmiyorum gibi oluyorum ya aileme karşı da öyle oluyor ki en çok bu etkiliyor bildiğim insanlar ya ailem tanıdıklarım nasıl böyle hissederim diye daha da korktum bu hisse elimden geldiğince takılmamaya çalışıyorum ama zorluyor geçen seneki kadar kötü olmasada yine etkiliyor bu hisle nasıl baş ederim yardımcı olursanız çok sevinirim çünkü deliricem diye korkuyorum teşekkür ederim.

Kontrol edemediğim duygular

4 yıllık evliyim ve eşimin ailesiyle problemlerimiz oldu ben ve kendi ailem eşimin ailesiyle görüşmüyoruz eşimle bir ayrılma süreci yaşadık ve tekrar barıştık ama eşimin ailesinin yaptığı haksızlıklardan , aileme verdiği beddualardan ve etrafa yaptığı dedikodulardan dolayı yoğun öfke ve nefret duyuyorum bu duyguların eşimle olan ilişkimize olumsuz yansımaması için ne yapmam lazım çünkü sürekli konu açılıyor ve birbirimizi kırıyoruz ister istemez ben de kırıcı konuşuyorum bu konuyu nasıl aşabiliriz eşimle barıştığımızdan bu yana bir yıl oldu hala konu açıldığında ben çok öfkeleniyorum ve kırıcı konuşuyorum geriliyoruz. Eşim hep birbirimize kaç kez söz verdik bu konuları açmayacağız diye ama bir şekilde açılıyor ve kavga ediyoruz eşimden soğuduğumu hissediyorum bazen eşimle barıştığıma pişman oluyorum

Yakın Erkek Arkadaşımın Bu İlgi Ve Davranışları Arkadaşlık Mı Yoksa Romantik Bir İstek Mi?

İki yıldır hayatımda olan erkek arkadaşımla son aylarda her şey değişti. Günde 10 saat çalışıp çok yorulsa, hatta kızgın veya kötü bir dönemden geçse bile her gün mutlaka ilk o arar, mesajlarıma anında döner. Telefonda birlikte uyumak ister, uykusuz kalma pahasına saatlerce beni dinler. Hiç umrumda olmayan, ilgisini çekmeyen bir konu olsa bile yine de beni dinler ve sorular sorarak konuşturur. Gün içinde ne yaptığımı, nereye gittiğimi hep merak eder. Hasta olduğumda arayıp sorar, uykumu ve sağlığımı çok önemser. Bana her zaman yardım etmeye çalışır, sorunlarıma akıl verir ve içimi rahatlatır. Kendisiyle ilgili şeyleri bana göstermekten, bir şeyler öğretmekten keyif alır. Beni kırdığını fark ettiğinde hemen durumu düzeltmeye çalışır. Her konuda aşırı meraklı, ilgili ve koruyucudur. Tartışmalarda tamamen o suçsuz olsa bile özür dileyip konuyu uzatmaz. En özel şeylerini bana anlatır. Aramızda büyük bir güven var; yanında kendimi güvende hissediyorum, ondan bana asla zarar gelmeyeceğini biliyorum. Çoğu zaman beni farklı yollardan etkilemeye çalıştığını hissediyorum. Çoğu yakın arkadaşımdan çok onunla konuşuyorum. Bu durum hayatımı olumsuz etkilemiyor, genel olarak mutluyum. Sadece her gün aradığı saatlerde aramadığında huzursuz, meraklı ve biraz üzgün olabiliyorum. Bu davranışlar arkadaşlık mı yoksa romantik bir istek mi? Beni gerçekten sevip sevmediğini nasıl anlayabilirim ve bu belirsizlikte ne yapmalıyım?

Aile

Ailemin özel hayatına şahitlik etmek sağlıklı mi?

Ben 20 yaşındayım. Bu yıl üniversiteye başladım ilk senem bitti. 5-6 yaşlarından beri anne babamın yatak odası ilişkisine şahit oluyorum. 1 kere yine 6 yasindayken basmiştım onları. Başlarda ne olduğunu ne yaptıklarını anlamiyordum ama büyüdükçe anlamaya başladım maalesef. Maalesef sadece yatak odasi da degil evin her yerinde yakınlasiyorlar. Kendimi evde guvende hissetmiyordum. Lise sonda sınava hazırlanırken gece ders çalışmak için biraz geç yatıyordum ama onların sesi yüzünden ders de çalışamıyordum. Okula sınavlara hep uykusuz gittim. İlk sene istediğim yer gelmeyince 1 sene daha kaldım çalıştım ve yine benzer şeyleri yaşadım. Sınav günümde bile uykusuzum çünkü yine gece onlar yüzünden uyuyamamistim doğru düzgün. Benim onlari fark ettiğimi biliyorlardı çünkü ben onlara sahit olunca biraz ters konuşuyordum her defasında bana seni de göreceğiz gibi şeyler diyorlardı. Onlardan kaçmak için istemediğim bir bölümü yazdım ve şu an bölümümü seviyorum ama aklımda hep acaba böyle olmasaydı şu an nerde ne yapıyor olurdum gibi bir düşünce var. Yaz tatilinde eve geldim yine aynı şekilde devam ediyorlar. Hâlâ fark edince sinir oluyorum uykum kaçıyor. 20 yaşındasın saçmalama normal demeyin lütfen. Cinselligin normal olduğunu biliyorum ama bunu çocuklarına belli etmek zorundalar mı. 2 tane kardeşim var ve en küçüğü onlarla ayni odada kalıyor. Yoruldum artık ne yapacağım bilemiyorum. Tiksiniyorum onlardan.

Cinsellik

Kadınlarla Sorunlarım Var

Sokakta Kadın görür görmez koşuyorum görmemek için her dakika koşuyorum artık bakmamak için çabalıyorum ve Artık Canım Sıkılıyor Artık Ben de kafam rahat istiyorum Tabi Evlensem ondan değil sadece yabancı kadınlardan korkuyorum yani gidip hepsi gidiyorum yani aslında korku değil bakmamak istiyorum yabancı kadına işte o kadar işte Acaba Ne Yapacağım Bilmiyorum Yani Bu Korku Değil Günah oldu için artık hiç Görmemek istiyorum

yfs