Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu
Zihinsel sağlığınıza dair sorulara uzman psikologlardan yanıt alın. Psikolojik desteğin en ulaşılabilir adresindesiniz.
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Filtrele
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Neden değer görmüyorum
Merhaba akraba ve arkadaşlarım tarafından hiç arayıp sorulmuyorum değer görmüyorum ben plan yaparsam ararsam bir iletişimimiz var ben aramayı kesince aylarca aramıyorlar kendimde bir hata arıyorum ama bulamıyorum her durumda ararım ilgilenirim ama bana bir telefon bile çok görülüyor çok üzülüyorum çok yalnızım kendimi çok kötü yapayalnız hissediyorum bu durumdan nasıl kurtulabilirim küçüklüğümden beri neden hep değersiz olduğumu hissediyorum ? Ailem tarafından sevilen bir çocuktum ama hiç bir arkadaşım bana özel birşeyler yapmaz beni arayıp plan yapalım demez hep plan yapan benim grup olduğumuz arkadaşlar ayrı plan yapıyorlar çağırmıyorlar ben koydukları durumda görüyorum akrabalarda aynı hiç arayıp sormazlar hatta hastalık durumlarında bile herkes böyle davranınca kendimde hata arıyorum ama anormal bir davranışımı bulamıyorum ayrıca kusurlar değer görmemek için sebepse bu tür arkadaşlarım var ve çevresi gayet kalabalık bende ne sorun var bilemiyorum çok ama çok kırgınım herkese.
Gizli Kullanıcı
ailemle aramı nasıl düzeltebilirim
ailemle hep sorunlar yaşıyorum genel olarak kendi hayatımda da herşeyi içime atarak dolduruyorum kendimi çünkü beni kimsenin anlamıyor bunu biliyorum ailem ne kadar beni çok sevse de hep onların istemediği şeyleri yapıyorum neden yapıyorum kendim de bilmiyorum herkesi kendimden fazla düşünüyorum hiç bir zaman kötü insan olmadım ama en sonunda kırılan taraf ben oldum dinlemiyorum insanlar bence anlatamadım gerisi boş
Gizli KullanıcıBir ilişkiyi nasıl unuturum
Birisi bana önce çok iyi davrandı, flört gibi. Ama asla ilişkiye isim koymadı. Sonra iş arkadaşıyız aynı zamanda, işdeki tavırlarımı bahane ederek mesafe koydu yaptığım açıklamayı bile dinlemedi kısaca olayı iş arkadaşıyıza getirdi. Ama ben onun bana olan ilgisini görmüştüm ve kendimi taklaya getirilmiş hissediyorum. Bu çok üzücü, unutamıyorum. Evet sevgili olmadık, ama duygularım çok yoğundu. Onu unutmak ve daha sağlıklı ilişkilere başlamak için kendimi sıfırlamak istiyorum. Beni dinlemediği için ona kızgınım ama yine de aklımın bi köşesinde işte. Durmasın orda
Gizli KullanıcıEski eşim iyi davranıyor ama herzaman aramıyor aramadı için napabilirim
Karmaşa nasıl davranmam gerektiğini bilemiyorum ona, bu ara aramıyo pek ama hep bizi hatırlatan şeyler paylaşıyor eve giderken oğlumla beni sevdiğini söylüyor anlayamıyorum. Kafa olarak benim kafamı çok karıştırıyor. . Tekrar birleşmekti istiyo ne istiyo anlayamıyorum. Bi boşanalı 5 sene oldu ama hala böyle davranıyo, beni özlüyormuş gibi ilgilenio ama bi bakıysn bazende oratada kayboluyor günlerce arayp sormuyr artık kafam karışıyor napmalıyım sizce
Gizli KullanıcıKorku stres panik atak
Panik atak korku stres kafaya takma sorunlarını nasıl çözerim öfke kontrolü de var kendimi ifade etmek için bağırıyorum beni kimse anlamadigini zannediyorum umursamaz olmak istiyorum lütfen bana yardımcı olursanız çok mutlu oluyorum teşekkür ederim böyle bir uygulama sayesinde içimi dokebiliyorum kafaya takmamak için neler yapabilirim bana yardımcı olursanız sevinirim teşekkürler araba sürme korkumda var işyerinde bir adamla kavga ettim korkularım o yüzden çoğaldı
Murat75Yas surecindeyim nasıl atlacağımı bilmiyorum
Ben 31 yaşındayım bir yıl önce boğulma sebebiyle 28 yaşındaki erkek kardeşimi kaybettim. Başlarda kardeşlerimin yanında olmaya çalıştım eşiyle çocuğuyla ilgilendim yas nasıl yaşanılır bilmiyorum sonra hep başkalarını teselli etmeye çalıştıkça kendi yas hakkımı kaybetmeye başladığımi hissettim o benim de bir parçamdi dedim ilk zamanlar da kabullenemedim hala bir yerlerde gibiydi. Zaten evde değildim bir telefonla haber aldım eve geldim mezarı hazırdı saatler sonra getirdiler son kez görmeye cesaret edemedim ona dair hatırladigim son şey kefenli halı olsun istemedim ilk zamanlar mezarına çok giderdim zamanla uzaklaştım onu suçlamaya başladım yaşarken de bana böyle hissettiriyor du şimdi de aynı hayata dair hevesim kalmadı mutlu olunca bile suçluluk hissediyorum kardeşleri olarak hiçbirimiz de istek kalmadı hayatlarımızı askıya aldık bu sürece nasıl devam edeceğimi bilmiyorum herşeyimiz yarım kaldı ölümün gerçekliğini kafamda nasıl oturtacagimi bilmiyorum aslında hiç bir şey bilmiyorum. Bu konuda kimseyle konuşamıyorum herkes in sıradan düşünülmemiş teselli cümleleri beni rahatsız ediyor. Yas nasıl yaşanılır nasıl kabul edilir zihnimde oturtmak istiyorum.
Gizli KullanıcıAnnemin beklenti yası sürecine nasıl destek olabilirim?
Şu an ailece çok ağır ve karmaşık bir kriz döneminden geçiyoruz ve hem kendim hem de annem için profesyonel bir desteğe ihtiyacım var. Dedeme ölümcül bir hastalık teşhisi kondu ve ameliyat olsa bile maksimum 1-1. 5 yıl ömrü kaldığını öğrendik. Şu an doktor doktor geziyorlar ama sonuç aynı. Bu acı haberle birlikte aile tamamen altüst oldu. Annem bi yandan kalp hastası olan babamın ilaçlarının sorumluluğunu taşırken bi yanda bu olması onu çok yordu. Benimse iki gün sonra mezuniyetim var. .. Annem iki gündür ağlıyor. "Babam ölecek, bunu bilmek çok kötü. " diyor. . Bir yanım annemin çaresizliğine şahit olduğu için kahroluyor ve ona nasıl destek olacağımı bilemiyor diğer yanım hayatımın bu önemli anında parça parça kalacağı için kendini kötü hissediyor. Üstelik gelecek zaman için dedem öldükten sonra anneanneme kim nasıl bakacak gibi büyük bir kaygı da omuzlarımıza çökmüş durumda. Hem annemin bu ağır yas ve baskı sürecini daha sağlıklı göğüslemesine nasıl yardımcı olabilirim? Hem de kendi içimdeki bu suçluluk ve hissiyle nasıl baş edebilirim? Annem ağlarken ben gülmek istemiyorum. .. haksızlık gibi geliyor. Annemse benim mezuniyetim için çok heyecanlıydı dedemin ömrünü öğrenene kadar. Bu süreçte psikolojik olarak ayakta kalabilmemiz için bize nasıl bir yol önerirsiniz?Şimdiden desteğiniz için teşekkür ederim.
Gizli KullanıcıBencil olmak istiyorum nasıl yaparım ?
Kimseyi düşünüp kimse için bir iş yapmak istemiyorum resmen beni bu hale getirdiler kayınvalidem ve eltim eltim 2 aylık hamile ben 9. Aya girdim beraber yaşıyoruz hiç bir iş yapmıyor kayınvalidem hâlâ onu savunuyor yapacaktı da edecekti de bide bana karşı ve eşim bir şey istediğinde karın yapsın oluyor ama kaynım istediğinde karın yapsın demeyi geçtim gıkını çıkarmıyor bıktım artık bu haksızlıktan
Gizli KullanıcıYönelimim hakkında..
Benim yönelimim bisexual ama ben çoğunlukla kızlardan hoslanıyorum ve bi kızdan aşırı aşırı derecede hoslanıyorum ama ailem psikolojimi bozuyor yok yanarsın cehennemde yok topluma aykırı yakarsın kendini falan diyor gerçekten kalbim o kadar sıkısmıs durumda ki hem ailem desteklemiyor hemde bi yandan günah diye korkuyorum o kızda benden hoslanıyo ama sırf ben bu korkular yüzünden istemediğim için olamıyoruz gerçekten hergunum mutsuz geçiyor sevdiğim biriyle neden olamıyorum olmalı mıyım olmamalı mıyım bilmiyorum ne yapmam gerektiğini soyler misinz bu konuda çok yalnız ve mutsuz hissediyorum teşekkür ederim 💕
Gizli KullanıcıEşime güvenmiyorum nasıl güveneceğim
Yaklaşık bir sene önce eşim tarafından aldatıldım barıştık herşey yolunda ama halen olan karşı içimde kırgınlık var desem olduğunu bilmediğim birleyen var acaba diyor hep güvenemiyorum bu yüzden kafamı toplayıp ders çalışamıyorum masanın başına geçip. aşırı sinirli biri oldum neredeyse kendimi bazen tanımıyorum gibi geliyor ne yapabilirim bana yardım edermisiniz nasıl bir yol izlemeliyim nasıl hareket etmeliyim birde çocuğum var kızım var 3 yaşında
Gizli Kullanıcı
